ارزیابی مدل‌های مختلف تصویربرداری وزنی انتشار در تعیین درجه‌ی گلیوما

نویسندگان

1 دستیار تخصصی، گروه جراحی مغز و اعصاب، دانشکدهی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

2 دانشجوی کارشناسی تکنولوژی پرتوشناسی، گروه تکنولوژی پرتوشناسی، دانشکدهی پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

3 دانشیار فیزیک پزشکی،گروه فیزیک پزشکی، دانشکدهی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد و مرکز تحقیقات فیزیک پزشکی، پژوهشکده‌ی علوم پایه، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

4 دانشجوی دکتری تخصصی فیزیک پزشکی، گروه فیزیک پزشکی، دانشکدهی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

5 کارشناس رادیولوژی، بیمارستان قائم(عج) مشهد، مشهد، ایران

6 دانشجوی کارشناسی ارشد فناوری تصویربرداری پزشکی، گروه فیزیک پزشکی، دانشکدهی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

doi
10.48305/jims.v43.i816.0544
چکیده

مقاله پژوهشیمقدمه: هدف از این مطالعه، بررسی عملکرد مدل‌های تک نمایی، دونمایی و نمایی کشیده در تکنیک تصویربرداری بروزن دیفیوژنی (Diffusion weighted Imaging) DWI در گریدبندی بیماران مبتلا به سرطان گلیوما می‌باشد.روش‌ها: در این مطالعه، 30 بیمار تأیید شده دارای گلیوما مورد تصویربرداری DWI با 10 مقدار b شدند. سپس مدل‌های مختلف به داده‌ها برازش شد و کمیت ADC در مدل تک نمایی، کمیت‌های D، f و D* از مدل دونمایی و کمیت‌های DDC و α از مدل‌نمایی کشیده شده، برای هر دو گرید بالا و پایین در دو ناحیه سرطانی و بافت نرمال استخراج شدند. سپس، نرمالیتی داده مورد بررسی قرار گرفت و سپس، مورد آنالیز آماری T-test و یا Mann-Whitney با سطح معنی‌داری 0/05 قرار گرفتند. همچنین حساسیت، اختصاصیت و سطح زیر منحنی نمودار ROC کمیت‌های معنی‌دار مورد ارزیابی قرار گرفت.یافته‌ها: نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که تمامی کمیت‌های مدل‌های مختلف توانایی ایجاد تفاوت معنی‌داری در بافت سرطانی را داشته ولی هیچ کدام این توانایی را در بافت نرمال ندارند. با وجود تفاوت کم بین کمیت‌های مدل‌های مختلف، کمیت D بیشترین سطح زیر نمودار ROC را با حدود 78 درصد دارد. همچنین این نتایج نشان می‌دهد که در صورت تقسیم کردن اعداد به ناحیه نرمال، توانایی تمایز بین گریدها از بین می‌رود.نتیجه‌گیری: می‌توان دریافت که با استفاده از این تکنیک، می‌توان اطلاعات مختلفی را از بافت بدون نیاز به ماده کنتراست استخراج کرد و تمامی آنها توانایی ایجاد تمایز بین گرید بالا و پایین را دارند. با این حال، در صورتی که سرعت تصویربرداری و محاسبات مهم باشد، روش تک نمایی بهترین گزینه است و اگر مقدار مطلق مدنظر باشد، روش دونمایی توانایی بالاتری از خود نشان می‌دهد.