بررسی عوامل مؤثر بر ارتقای تعاملات اجتماعی در پارک‌های شهری (مطالعۀ موردی: شهر زابل)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان

2 استادیار جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران

3 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران

4 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی روستایی، دانشگاه خوارزمی، تهران

doi
10.22059/jhgr.2017.61741
چکیده

پارک‌ها جزئی از نظام کالبدی شهر به‌شمار می‌روند که انسان‌ها همواره با آن در تماس هستند و هدف از طراحی آن‌ها، توجه به نیازهای انسانی، فرهنگی جامعه و نیز جسـتجوی عوامـل ضـروری در ایجـاد پارک‌های مناسب شهری است، درواقع، پارک‌ها پس از خانه مکانی هستند که فرد، بیش‌ترین برخورد و رفت‌وآمد را در سطح آن دارد. فضاهای عمومی عنصر مهمی در شکل‌گیری تعاملات اجتماعی در میان ساکنان آن است؛ بنابراین، در این مطالعه عوامل مؤثر بر ارتقای تعاملات اجتماعی در میان پارک‌های شهرستان زابل بررسی شده است. روش تحقیق، تحلیلی و مبتنی­بر مطالعات کتابخانه‌ای، اسنادی و میدانی است. همچنین در تجزیه و تحلیل اطلاعات، از نرم‌افزار SPSS برای تعیین مؤلفه‌های مؤثر در ارتقای تعاملات اجتماعی پارک‌های شهرستان زابل، همچنین برای رتبه‌بندی پارک‌ها از مدل تصمیم‌گیری VIKOVER استفاده شده است. نتایج تحقیق نشان داد که تمامی شاخص‌های مطرح‌شده در پژوهش به جز شاخص ورزش و فعالیت‌های جسمی، در ارتقای تعاملات اجتماعی پارک‌ها در شهرستان زابل مؤثر است. درجۀ تعاملات اجتماعی در پارک‌های مورد مطالعه متفاوت است؛ به‌طوری­که پارک یعقوب الیث با Q 509/0 در رتبۀ اول، پارک ملت با Q به‌دست‌آمده 502/0، پارک معلم با Q 454/0، و پارک الغدیر با Q به‌دست‌آمده 450/0 به­ترتیب در رتبه‌های بعدی از لحاظ شاخص‌های تعاملات اجتماعی قرار گرفتند.