پتانسیل درمانی غشای آمنیوتیک در بازسازی اعصاب محیطی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد ژنتیک انسانی،ژنتیک، فناوریهای نوین علوم پزشکی، گلستان، ایران
2 دانشجوی دکترای تخصصی ژنتیک پزشکی، ژنتیک و بیولوژی مولکولی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد ژنتیک انسانی، گروه ژنتیک و بیولوژی مولکولی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 استادیار، دکترای تخصصی پزشکی مولکولی، ژنتیک و بیولوژی مولکولی، دانشکدهی پزشکی، مرکز تحقیقات علوم باروری و سلامت جنسی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.48305/jims.v43.i816.0559چکیده
مقاله مروریمقدمه: آسیب اعصاب محیطی، یک مشکل بالینی شایع با عواقب جدی برای بیماران است. این آسیبها معمولاً ناشی از عواملی مانند ضربه، فشار، عفونت یا ایسکمی هستند و میتوانند منجر به اختلالات حسی و حرکتی، آتروفی عضلانی وحتی فلج کامل اندامها شوند. فرایند ترمیم اعصاب محیطی بهشدت تحت تأثیر عواملی مانند تشکیل اسکار و فیبروز در محل آسیب است که مانع از رشد آکسونها و بهبودی عملکرد عصبی میشود.روشها: در این مقاله، ویژگیهای منحصربهفرد غشای آمنیون و پتانسیل درمانی آن در بازسازی اعصاب محیطی مورد بررسی قرار میگیرد. این بررسی شامل تحلیل ساختار بیولوژیکی غشای آمنیون، ویژگیهای سلولهای بنیادی موجود در آن و مکانیزمهای ترمیمی خواهد بود. همچنین، مروری بر مطالعات بالینی و آزمایشگاهی انجامشده در زمینه استفاده از غشای آمنیون برای ترمیم اعصاب محیطی به عمل خواهد آمد.یافتهها: روشهای مختلفی برای تسهیل ترمیم اعصاب محیطی مورد استفاده قرار میگیرد، از جمله داروها، بافتهای اتولوگ و مواد زیستی. با این حال، هر یک از این روشها محدودیتهایی دارند. غشای آمنیون، بهعنوان یک بافت پیش از تولد، توجه زیادی را به خود جلب کرده و دارای ویژگیهای بیولوژیکی مفیدی است که میتواند به بهبود فرایند ترمیم عصبی کمک کند. این غشا حاوی سلولهای بنیادی مزانشیمی و اپیتلیال است و قادر به ترشح فاکتورهای رشد و سیتوکینها بوده و اثرات ضدالتهابی، ضدمیکروبی و ضد فیبروتیکی دارد که میتواند به تسهیل روند بهبودی و جلوگیری از عوارض جانبی کمک کند.نتیجهگیری: با توجه به خواص منحصربهفرد غشای آمنیون، این ماده میتواند بهعنوان یک گزینه درمانی امیدوارکننده در ترمیم آسیبهای عصبی محیطی مطرح گردد.