ارزیابی فراوانی ژن کد‌کننده‌ی اگزوتوکسین ترشحی تیپ Ⅱ در ایزوله‌های بالینی سودوموناس آئروژینوزا جدا شده از بیماران بخش جراحی

نویسندگان

1 دانشجو دکتری میکروبیولوژی، گروه میکروبیولوژی و زیست فناوری میکروبی، دانشکده‌ی علوم و فناوری زیستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

2 دانشیار، گروه میکروبیولوژی و زیست فناوری میکروبی، دانشکده‌ی علوم علوم و فناوری زیستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

3 استاد، مرکز تحقیقات پیوند، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران

4 استادیار، گروه آسیب‌شناسی، دانشکده‌ی پزشکی شیراز و مرکز پیوند شیراز، بیمارستان ابوعلی سینا، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران

doi
10.48305/jims.v43.i815.0506
چکیده

مقاله پژوهشیمقدمه: سودوموناس آئروژینوزا، به‌عنوان یک پاتوژن فرصت‌طلب یکی از مهم‌ترین علل عفونت‌های بیمارستانی است. بیماری‌زایی بالای آن را می توان به عوامل بیماری‌زای متعدد نسبت داد. شناسایی فاکتورهای بیماری‌زا می‌تواند به طراحی درمان‌های مؤثر کمک کند. مطالعه‌ی حاضر با هدف بررسی الگوی مقاومت آنتی‌بیوتیکی و ژن حدت toxA در ایزوله‌های سودوموناس آئروژینوزا جدا شده از بیماران بخش جراحی صورت پذیرفت.روش‌ها: 50 ایزوله‌ی سودوموناس آئروژینوزا از نمونه‌های مختلف جمع‌آوری و با آزمایش‌های بیوشیمیایی مرسوم شناسایی شد. حساسیت ضد میکروبی با استفاده از روش انتشار دیسک مورد آزمایش قرار گرفت. شاخص مقاومت آنتی‌بیوتیکی چندگانه (Multiple Antibiotic Resistance) MAR محاسبه گردید. DNA به روش جوشاندن استخراج شد و برای شناسایی ژن حدت toxA آزمایش PCR انجام شد.یافته‌ها: از بین 50 ایزوله، (56 درصد) از مردان و (44 درصد) از زنان جداسازی گردید. بیماران در بازه‌ی سنی 89-1 سال قرار داشتند. بیشترین جداسازی باکتری از بخش‌های جراحی (26 درصد)، مراقبت ویژه (24 درصد) و اورژانس (18 درصد)، صورت پذیرفت. جدایه‌ها حساسیت بالایی نسبت به آنتی‌بیوتیک‌های آمیکاسین (62 درصد) و سفپیم (60 درصد) نشان دادند. بیشترین میزان مقاومت نسبت به آنتی‌بیوتیک ایمی‌پنم (46 درصد) مشاهده شد. (44 درصد از جدایه‌ها دارای مقاومت چند دارویی (MDR) بودند. شاخص مقاومت آنتی‌بیوتیکی چندگانه (MAR) از 0 تا 1 متغیر بود. میانگین شاخص MAR جدایه‌ها 38/0 برآورد گردید. فراوانی ژن حدت toxA (96 درصد) تعیین شد.نتیجه‌گیری: این مطالعه، شیوع بالای ژن‌ فاکتور حدت  toxA و اهمیت آن در بیماریزایی سودوموناس آئروژینوزا را برجسته می‌کند. شناسایی فاکتورهای حدت به منظور اقدامات مؤثر کنترل عفونت و توسعه استراتژی‌های درمانی هدفمند بسیار با اهمیت است.