مقایسه روشهای ارزیابی مقاومت به کلروز آهن در ترکیبهای پیوندی سیب
نویسندگان
1 استادیار، بخش تحقیقات گیاهان زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی اصفهان، سازمان تحقیقات، آموزش وترویج کشاورزی اصفهان، ایران
2 دانشیار، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ایران
3 دانشیار، پژوهشکده میوههای معتدله و سردسیری، مؤسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
4 دانشجوی سابق دکتری، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه
doi
10.22059/ijhs.2018.254896.1429چکیده
کلروز آهن ناشی از آهک، از مشکلات مهم درختان میوه بهویژه سیب در خاکهای آهکی میباشد. این عارضه هر ساله خسارت زیادی به درختان میوه در این مناطق وارد میسازد. تحقیق حاضر با هدف تعیین یک روش مناسب برای ارزیابی مقاومت پایهها و ارقام سیب در برابر تنش کلروز آهن انجام گرفت. بدین منظور آزمایشی بهصورت فاکتوریل بر پایۀ طرح بلوکهای کامل تصادفی با 18 تیمار و 3 تکرار انجام شد. تیمارها شامل رقم (گلاب کهنز، رد دلیشز و گلدندلیشز)، پایه در6 سطح (M9، M26 از پایههای پاکوتاه، M7 وMM106 از پایههای نیمهپاکوتاه و M25 وMM111 از پایههای پر رشد سیب) و تنش آهن در سه سطح (2 میکرومولار آهن، 90 میکرو مولار آهن همراه با و بدون بیکربنات سدیم10 میلیمولار) انجام شد. نهالهای پیوندی سیب در گلدانهای حاوی پرلیت پس از دو ماه و نیم تغذیه با محلول غذایی نصف غلظت هوگلند بهمدت 8 هفته، تحت تیمارهای فوق قرار گرفتند. در این پژوهش اثرات سطوح مختلف تنش آهن بر شاخصهای آهن-کارایی و ویژگیهای بیوشیمیایی ترکیبهای پیوندی مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج حاکی از واکنشهای متفاوت ارقام و پایهها و در نتیجه ترکیبهای پیوندی به تنشهای اعمالشده بود. ارقام و پایهها تفاوتهای زیادی در جذب و انتقال آهن دارند، بهطوریکه آنها را میتوان به ارقام و پایههای مقاوم و حساس و نیمهمقاوم طبقهبندی نمود. بهطور کلی روش بیوشیمیایی، ارزیابی دقیقتری از تفاوتهای ارقام و پایهها در پاسخ به تنش آهن نسبت به ارزیابی نظری شاخصهای آهن-کارایی فراهم نمود.