اثر سطوح مختلف پروتئین خام و پروتئین غیرقابل تجزیه در شکمبه بر توان تولیدی گاوهای تازه‌زای هلشتاین

نویسندگان

1 دانشیار، دانشگاه زنجان

2 دانشجوی کارشناسی ارشد ارشد دانشگاه زنجان

3 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد دانشگاه زنجان

doi
چکیده

30 راس گاو هلشتاین شیرده سه بار زایش کرده و یا بالاتر با میانگین وزن 15±687 کیلوگرم و میانگین امتیاز وضعیت بدنی15/0±25/3 بلافاصله پس از زایش(با میانگین روزهای شیردهی 11) در چارچوب طرح کاملاً تصادفی به سه گروه 1، 2 و3 اختصاص یافتند. گروه اول جیره با پروتئین غیرقابل تجزیه در شکمبه (RUP) پایین(1/5 درصد ماده خشک)، گروه دوم جیره با RUP متوسط (2/7 درصد ماده خشک) و گروه سوم جیره با RUP بالا (8/9 درصد ماده خشک) دریافت کردند. جیره‌ها از لحاظ انرژی خالص شیردهی (NEL) و پروتئین قابل تجزیه در شکمبه (RDP) تقریبا یکسان بودند. تجزیه و تحلیل آماری داده‌های به دست آمده در مورد ماده خشک مصرفی تفاوت معنی‌داری (05/0P