مروری بر بهبود مقاومت به خوردگی فولاد زنگنزن L316 با استفاده از پوششدهی با نانوذرات کیتوسان/ژلاتین به روش رسوب نشانی الکتروفورتیک
نویسندگان
1 استاد، آزمایشگاه جنبه های مکانیکی خوردگی، دانشکده مهندسی متالورژی و مواد، دانشکدگان فنی دانشگاه تهران، تهران، ایران، صندوقپستی 4563-11155.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، آزمایشگاه جنبه های مکانیکی خوردگی، دانشکده مهندسی متالورژی و مواد، دانشکدگان فنی دانشگاه تهران، تهران، ایران، صندوقپستی 4563-11155.
3 دانشیار، گروه پژوهشی نانوفناوری رنگ، پژوهشگاه رنگ، تهران، ایران، صندوق پستی: 654-16765.
doi
چکیده
امروزه پوششهای نانوساختار بهعنوان یکی از پرکاربردترین حوزههای فناوری نانو مورد توجه قرار گرفتهاند. عوامل مخرب مانند اصطکاک، سایش و شرایط محیطی در ابزار و بخشهای صنعت پزشکی باعث تخریب سطح میشوند. بنابراین، برای حل این چالش، محققان با استفاده از مهندسی سطح و اعمال نانو پوششها، درصد تخریب اجزا را کاهش دادهاند. ایمپلنت های ارتوپدی و دندان به دلیل موفقیت بالایشان به طور فزایندهای در زمینه پزشکی مورد استفاده قرار میگیرند. با این حال، عفونت های مرتبط با ایمپلنت هنوز هم رخ میدهند و درمان آن دشوار است. استفاده از پوشش فعال روی سطح ایمپلنت برای جلوگیری از عفونت در قسمتهای پزشکی توصیه میشود. در این مقاله مروری به انواع مواد پزشکی مورد استفاده به ویژه خواص آلیاژ فولاد ضد زنگ L316 و بهبود خواص مقاومت در برابر خوردگی آن با پوشش با نانوذرات کیتوسان و ژلاتین به روش الکتروفورتیک اشاره شده است. همچنین اثر نانوذرات نیز بررسی شده است. مشاهده شد که افزودن نانومواد باعث کاهش میزان رسوب میشود، اما به دلیل افزایش کیفیت سطح و کاهش تخلخل در پوشش، مقاومت به خوردگی را افزایش می دهد.
