فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقاله پژوهشی مقدمه: با توجه به شکایت برخی بیماران برای بروز تهوع و استفراغ بعد از عمل جراحی و نقش سطح دی‌اکسید کربن انتهای بازدمی در آن، این مطالعه با هدف تعیین تأثیر دو سطح مختلف دی‌اکسید کربن انتهای بازدمی بر روی بروز و شدت تهوع و استفراغ بعد از عمل بیماران لاپاروسکوپی کوله سیستکتومی انجام شد. روش‌ها: در این مطالعه‌ی کارآزمایی بالینی، 88 بیمار 18 تا 65 سال به صورت اتفاقی در دو گروه توزیع شدند. در گروه اول، میزان دی‌اکسید کربن انتهای بازدمی در محدوده‌ی 35-40 میلی‌متر جیوه و در گروه دوم، در محدوده‌ی 40-45 میلی‌متر جیوه حفظ شد. میزان بروز تهوع و استفراغ در زمان ریکاوری 2، 4، 6 ساعت بعد از عمل بین دو گروه مقایسه شد. جهت تحلیل داده‌ها از آزمون‌های آمار استنباطی در سطح خطای 5 درصد استفاده شد. یافته‌ها: توزیع فراوانی بروز PONV و تعداد دفعات استفراغ در هر دو گروه کاهش غیر معناداری داشت. بروز PONV در گروه اول از 34 درصد به 4/6 درصد در گروه دوم از 40/9 درصد به 6/8 درصد، در مدت زمان شش ساعت پس از جراحی رسید. تعداد دفعات استفراغ نیز از 29/5 درصد در گروه اول به 4/5 درصد و در گروه دوم از 31/8 درصد به 6/8 درصد رسید. در تمام موارد اختلاف بین دو گروه از نظر آماری معنی‌دار نبود. نتیجه‌گیری: از آنجا که دی‌اکسید انتهای بازدمی در محدوده‌ی 35 تا 45 میلی‌متر جیوه، تأثیری بر تهوع و استفراغ بیماران تحت عمل جراحی لاپاروسکوپی کوله سیستکتومی با بیهوشی عمومی نداشت؛ مطالعات بیشتر در این زمینه نیاز است.