تعیین سطح مناسب متیونین در مرغ‌های مادر گوشتی با استفاده از روش اقتصادی حداکثرسازی سود و تصمیم‌گیری بر مبنای پاسخ‌های چندگانه

نویسندگان

1 استادیار، بخش تحقیقات تغذیه مؤسسه تحقیقات علوم دامی کشور

2 استاد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج

3 دانش‌آموخته دکتری پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران ـ کرج و استادیار، بخش تغذیه مؤسسه تحقیقات علوم دامی کشور، بخش تحقیقات تغذیه

4 دانشیار پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج

5 دانشیار، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج

doi
چکیده

به منظور تعیین سطح مناسب متیونین در جیره مرغ‌های مادر گوشتی آرین، آزمایشی در قالب طرح کاملاً تصادفی با شش تیمار (جیره‌ها حاوی سطوح 2/0، 25/0، 3/0، 35/0، 4/0 و 45/0 درصد متیونین)، با 5 تکرار و 7 قطعه مرغ و یک قطعه خروس در هر تکرار به مدت 8 هفته (35-28 هفتگی) انجام شد. جیره‌ها از لحاظ مواد مغذی یکسان بودند به‌طوری که تنها عامل متغیر میزان متیونین موجود در جیره‌ها بود. در طول دوره آزمایش صفات تولید تخم‌مرغ، وزن تخم‌مرغ و تلفات، توده تخم‌مرغ تولیدی، محتوی تخم‌مرغ و ضریب تبدیل غذایی، میزان جوجه درآوری، درصد تخم‌مرغ‌های قابل جوجه‌کشی، درصد تخم‌مرغ‌های نطفه دار، درصد جوجه‌های درجه 1 و 2، وزن جوجه‌ها و خواص کیفی تخم‌مرغ مورد بررسی قرار گرفت. در پایان برای تعیین بهترین سطح از روش مدیریتی Simple additive weighted ((SAW، Technique for Order Preference by Similarity to Ideal TOPSIS) Solution) و روش اقتصادی استفاده شد. در این روش برای انتخاب بهترین تیمار از صفاتی که در تجزیه و تحلیل آماری تفاوت معنی‌دار داشتند، استفاده شد. صفاتی چون درصد تولید، وزن توده تخم‌مرغ، محتوی تخم‌مرغ، ضریب تبدیل، واحد هاو، تخم‌مرغ قابل جوجه‌کشی و تیتر پاسخ به گلبول قرمز گوسفندی (SRBC) مورد استفاده قرار گرفت. بر اساس نتایج حاصله سطح مناسب متیونین در مرغ‌های مادر گوشتی با استفاده از روش مدیریتی SAW و TOPSIS و روش اقتصادی به ترتیب 329/0، 297/0 و 307/0 درصد جیره مرغ‌های مادر بود. لذا بر اساس نتایج این تحقیق، بهترین سطح متیونین در جیره مرغ‌های مادر 33/0- 3/0 درصد است.