بررسی و رتبهبندی موانع حضور فعال ایران در نهادها و سازمانهای بینالمللی با تأکید بر نقش آموزش نیروی انسانی با استفاده از تکنیک TOPSIS
نویسندگان
1 گروه مدیریت آموزشی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی
2 عضو هیئت علمی دانشگاه شهید رجایی
doi
چکیده
مقاله حاضر با رویکرد توصیفیـ زمینهیابی به دنبال شناسایی و رتبهبندی موانع حضور فعال ایران در نهادها و سازمانهای بینالمللی با تأکید بر آموزش نیروی انسانی و ارائه راهبردهای مقابله با آن است. جامعۀ آماری پژوهش، شامل کلیۀ اساتید و محققان برجسته و مدیران اجرایی در حوزه سازمانهای بینالمللی است که از میان آنها 25 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامهای محققساخته مشتمل بر 7 مانع اصلی و مجموعاً 20 گویه بود. استفاده از پیشینۀ پژوهش و نظرات متخصصان در تهیۀ پرسشنامه حاکی از روایی محتوایی آن است. برای سنجش پایایی پرسشنامه نیز ضریب آلفای کرونباخ 93/0 برآورد شده که نشاندهندة پایایی بالای آن است. سپس از طریق تکنیک TOPSIS موانع مورد بررسی، رتبهبندی شدند. نتایج مقاله نشان داد از بین 7 مانع اصلی احصاء شده در مسیر حضور فعال ایران در نهادها و سازمانهای بینالمللی، «عدم توجه به آموزش و پرورش نیروی انسانی متخصص و متعهد» با شاخص 5810/0 از نظر صاحبنظران و مدیران شرکتکننده در پژوهش در رتبه اول است. «ضعف در تواناییهای فردی» با شاخص 5682/0 و «فشار و تهدید نظام سلطه» با شاخص 5062/0 به ترتیب بهعنوان مانع دوم و سوم معرفی شدند. نتایج بررسی وضعیت موجود نشان داد متاسفانه ایران نتوانسته است در رقابت با سایر کشورهای در حال توسعه، نخبگان فعالی را برای حضور و مشارکت سازنده در سازمانهای بینالمللی تربیت کند. به همین منظور لازم است طی یک برنامه جامع که صرفاً اهداف مقطعی و کوتاه مدت را در برنگیرد، به