تأثیر سیلیسیوم و سالیسیلیکاسید بر تشکیل لیگنینها و آنزیمهای آنتیاکسیدانت در گل ژربرا
نویسندگان
1 پژوهشکده گل و گیاهان زینتی، مؤسسه تحقیقات علوم باغبانی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، محلات، ایران
2 دانشجوی سابق دکتری، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج
3 استاد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
doi
10.22059/ijhs.2017.231392.1229چکیده
کیفیت و ماندگاری گلها تا حدود زیادی به پایداری ساقه و پتانسیل آنتیاکسیدانی بستگی دارد. این پژوهش برای مطالعه اثر تغذیه سیلیسیوم و تیمار سالیسیلیکاسید بر کیفیت گل ژربرا (Gerbera jamesonii Bolus.) و فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدانت در مراحل پس از برداشت، بهصورت کشت بدون خاک در قالب دو آزمایش فاکتوریل با طرح بلوکهای کامل تصادفی انجام شد. آزمایش اول شامل محلولپاشی قبل از برداشت صفر، 10 و 20 میلیمولار سیلیسیوم (Si) و سالیسیلیکاسید (SA) صفر، 100 و 200 میکرومولار بود. در آزمایش دوم تیمار سیلیکاتپتاسیم همانند آزمایش اول و تیمار سالیسیلیکاسید صفر، 200 و 400 میکرومولار پس از برداشت انجام شد. نتایج نشان داد که طول شاخه گل تحت تأثیر تغذیه سیلیسیوم تاحدودی کاهش یافت (05/0p≤) ولی سیلیسیوم (001/0p≤) و محلولپاشی سالیسیلیکاسید (05/0p≤) موجب افزایش تعداد گل شدند. سالیسیلیکاسید باعث تقویت بیوسنتز لیگنینها (001/0p≤) در ساقه گردید. مصرف سیلیسیوم موجب ماندگاری بیشتر گلها (001/0p≤) گردید ولی افزایش فعالیت آنزیم پراکسیداز و کاتالاز تحت تأثیر تیمار بعد از برداشت سالیسیلیکاسید (SA) (001/0p≤) بود. این نتایج نشان داد که تغذیه سیلیسیوم و کاربرد سالیسیلیکاسید میتواند کیفیت و ماندگاری گل بریده ژربرا را بهبود بخشد.