اثر اسانس‌های مرزه و میخک روی عمر گل‌جایی، تعادل آبی شاخه و برگ در گل شاخه بریده رز رقم ولوت

نویسندگان

1 استادیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

2 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

3 استادیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

doi
10.22059/ijhs.2018.226036.1175
چکیده

 این آزمایش به­منظور بررسی اثر اسانس‌های گیاهی مرزه (Satureja hortensis) و میخک(Syzygium aromaticum) در غلظت‌های صفر، 250 و 500 میلی‌گرم در لیتر روی عمر گل‌جایی گل شاخه بریده‌ رز رقم ولوت انجام شد. آزمایش تحت شرایط دمای 2±20 درجه سانتی­گراد، رطوبت نسبی 70-60 درصد، شدت نور سفید 12 میکرومول در متر مربع در ثانیه و 12 ساعت طول روز انجام شد. این آزمایش به­صورت فاکتوریل و در قالب طرح کاملاً تصادفی با 18 تیمار با 3 تکرار و 3 گل شاخه بریده در هر گلدان برای اندازه‌گیری صفات عمر گل‌جایی، وزن تر نسبی‌ شاخه، جذب محلول شاخه، هدایت روزنه‌ای برگ، نسبت فلورسنس کلروفیل و محتوی کلروفیل برگ در هر تکرار صورت گرفت. تیمار 500 میلی‌گرم در لیتر از اسانس‌های گیاهی منجر به حفظ عمر گل‌جایی شاخه بریده‌ها شد. 250 میلی‌گرم در لیتر از اسانس‌ها شاخص کلروفیل برگ و جذب محلول را در مقایسه با سایر غلظت‌ها افزایش داد. تیمار محلول ساکارز 2 درصد توانست باعث حفظ معنی‌دار عمر گل‌جایی، نسبت فلورسانس کلروفیل و محتوی کلروفیل برگ نسبت به تیمار ساکارز صفر شود. اسانس‌های مرزه و میخک به­ترتیب در غلظت­های 500 و 250 میلی‌گرم در لیتر باعث حفظ وزن تر نسبی‌ شاخه و کاهش هدایت روزنه‌ای برگ شدند.