سازوکار ترجمة شعر: مطالعة موردی ترجمة منظوم شعر
نویسندگان
1 گروه زبانهای خارجی، دانشگاه امام صادق، تهران، ایران
doi
10.22059/jflr.2023.361263.1047چکیده
ترجمة شعر در طول سالیان گذشته موضوعِ موردتوجه پژوهشگران بوده و با چالشهای فراوانی از جمله دشواری در انتقال معنا، حفظ فُرم و ساختار شاعرانه و نیز حفظ تأثیر عاطفی اثر اصلی مواجه بوده است. هدف اصلی این مقاله به دست آوردن درک عمیقتری از فرایند ترجمه، بهویژه ترجمة شعر است. تحقیق حاضر با بهکارگیری رویکرد تحلیلی کنراد پاتر آیکن در ترجمه (۱۹۱۷) به دنبال روشنکردن جنبههای شناختی دخیل در انتقال معنای شاعرانه از زبانی به زبان دیگر است. برای نیل به این مهم، پژوهش پیش روی از طریق مطالعة موردی ترجمة شعر «When You Are Old» سروده ویلیام باتلر ییتس به زبان ترکی باهدف بررسی تصمیمات پیچیده و اقتباسهای خلاقانهای انجام میشود که مترجم باید با حفظ جوهر اصلی شعر انجام دهد. نتایج این پژوهش نشان میدهد که مترجمِ شعر برای دستیابی به ترجمة موفق باید در دو حوزه انتقال معنی و حفظ فُرم شعر فعالیت نماید. انتقال معنی همانند دیگر متون بوده و در صورت تسلط مترجم به زبان مبدأ و مقصد به شکل کامل اتفاق میافتد. اما برای انتقال فُرم شعر، مترجم لاجرم باید در زبان مقصد در هیئت یک شاعر ظاهر شود. بررسی اشعار ترجمه شده در زبانهای ترکی (ترجمة صابر از حافظ)، فارسی (ترجمة نسیم شمال از صابر) و انگلیسی (ترجمة فیتزجرالد از خیام) نشان میدهد که مترجمان موفقِ اشعار، شعرای موفقی نیز هستند. بهعبارتدیگر، تسلطِ تنها بر عروض و ساختهای شعری در زبان مقصد مکفی نبوده و مترجم باید حتماً ذوق شعری داشته و حتی شاعر نیز باشد. این مطالعه نشان میدهد که اگر شعرِ ترجمه شده در زبان مقصد بهعنوان شعر بومی آن زبان مقبول افتد، آنگاه ترجمة شعر موفق بوده است. همچنین، یکی از ملاکهای سنجش کموکیف موفقیت ترجمه ارجاع به ترجمههای موفق آن زبان، همانند سه نمونهای است که در این پژوهش بررسی شدهاند.