پیادهسازی یک الگوریتم محیط آگاه در جانمایی شبکۀ حسگرها بهمنظور بهینهسازی پوشش در یک محیط شهر هوشمند
نویسندگان
1 استادیار گروه سنجشازدور و GIS، دانشکدۀ جغرافیا، دانشگاه تهران
doi
10.22059/jhgr.2017.239408.1007521چکیده
در سالهای اخیر، شبکههای حسگر بیسیم در کاربردهای متعددی مورد مطالعه قرار گرفتهاند. یکی از مسائل مهم مورد مطالعه در این شبکهها، جایابی بهینۀ حسگرها بهمنظور دستیابی به بیشینۀ مقدار پوشش شبکه در ارتباط با کاربرد تعریفشدۀ شبکۀ حسگر در شهرهای هوشمند است. اطلاعات متنی (CI) حسگرها از جمله مشخصات و وضعیت حسگر در شبکه، نحوۀ ارتباط بین حسگرها، اطلاعات محیط پیرامونی آنها در جانمایی و انجام مأموریت حسگر و نیز پدیدههای فیزیکی مرتبط با شبکۀ حسگر در شهرهای هوشمند که میتوانند موجب اختلال در انجام مأموریت محول شده به شبکۀ حسگرها شوند، به همراه ارتباطات بین آنها، از عواملی هستند که مطالعۀ آنها به جایابی بهینۀ شبکههای حسگر منجر میشود. پیچیدگی محیط مورد سنجش توسط حسگرها، با وجود موانع گوناگون، ممکن است به عدم پوشش مناطق مختلف در شبکههای حسگر منجر شود. از اینرو، یک مسئلۀ اساسی در یک شبکۀ حسگر، بهینهسازی پوشش مکانی آن است. در گذشته، چندین الگوریتم بهینهسازی محلی و سراسری توسعهیافته در این رابطه، بهکار گرفته میشدند. در این مقاله، برای بهینهسازی جانمایی شبکۀ حسگرها از یک الگوریتم محیط آگاه با مزیت درنظرگرفتن انواع مختلف اطلاعات متنی یا محیطی و براساس کاربردهای خاص شبکه، بهصورت مستقل از هر CI، استفاده شده است. درنهایت، نتایج بهدستآمده در آزمایش انواع مختلف CI، بیانگر کارآمدی الگوریتم پیشنهادی در جانمایی بهینۀ سنسورها با استفاده از جنبههای مختلف اطلاعات متنی است.