تجزیه و تحلیل خطاهای رایج زبان‌آموزان ایرانی در کاربرد جملات وجودی زبان چینی

نویسندگان

1 گروه زبان و ادبیات چینی، دانشکده ادبیات، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

doi
10.22059/jflr.2023.359343.1038
چکیده

جملات وجودی[1] در زبان چینی نشانگر وجود، ظاهر یا ناپدید شدن اشیاء یا افراد در یک مکان است. تا کنون تحقیقات و مقالات بسیاری در زمینه جملات وجودی زبان چینی صورت گرفته است و خطاهای رایج گویشوران کشورهای مختلف به هنگام کاربرد جملات وجودی زبان چینی مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته‌اند، با این حال، هیچ تحقیقی در مورد دانشجویان ایرانی انجام نشده است، لذا تحقیق در این‌ باره ضرورت میابد. محور اصلی این مقاله، تجزیه و تحلیل اشتباهاتی است که زبان‌آموزان ایرانی در هنگام استفاده از جملات وجودی زبان چینی مرتکب می‌شوند. به این منظور، پنج نوع اصلی جملات وجودی زبان چینی که عبارتند از: جملات با فعل «是[1]»، جملات با فعل «有[1]»، جملات با فعل«在[1]»، جملات با «V+着[1]» و جملات با «V+了[1]» انتخاب شده‌اند و با طرح پرسش­نامه از دانشجویان ایرانی شاغل به تحصیل در چین، تحقیق به عمل آمده است.  در ادامه، با استفاده از تئوری تحلیل مقابله‌ای و تحلیل خطا، داده‌های حاصل از تحقیق مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. خطاهای به دست آمده به طور عمده به چهار دسته حذف، اضافه، جایگزینی و تبدیل تقسیم می‌شوند. مطالعه این خطاها به زبان­آموزان ایرانی در فرآیند یادگیری زبان چینی کمک می‌کند و به اساتید این حوزه در انتخاب روش‌های مناسب برای تدریس و بهبود برگزاری کلاس‌ها و دوره‌های آموزشی یاری می‌رساند.