بررسی سطح گلیکوپروتئین P در ترشحات بینی بیماران مبتلا به رینوسینوزیت مزمن غیر پولیپ و پولیپ
نویسندگان
1 دانشیار، گروه گوش و حلق و بینی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دستیار گوش و حلق وبینی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 کارشناس پژوهشی، حوزهی معاونت پژوهشی دانشکدهی پزشکی، اصفهان، ایران
doi
10.48305/jims.v43.i810.0329چکیده
مقاله پژوهشی مقدمه: مطالعات قبلی به این نتیجه رسیدهاند که گلیکوپروتئین پی (P-glycoprotein)، نه تنها در غشای سلولی بلکه در خارج از سلول نیز یافت میشود. چرا که این گلیکوپروتئین در اشکال خاصی از رینوسینوزیت مزمن، بیش از حد بیان میشود. این مطالعه با هدف مقایسهی سطح گلیکوپروتئین P در شدتهای مختلف رینوسینوزیت مزمن با پولیپ و بدون پولیپ به انجام رسید. روشها: در این مطالعهی همگروهی، 30 بیمار مبتلا به رینوسینوزیت مزمن غیر پولیپی و 30 بیمار مبتلا به رینوسینوزیت مزمن پولیپی وارد مطالعه شده و سطح گلیکوپروتئین P در ترشحات بزاق دو گروه و همچنین شدت رینوسینوزیت با معیارهای Lund-Mackey، Lund-Kendi و آزمون پیامد سینوس بینی، اندازهگیری و بین دو گروه مقایسه شد. یافتهها: میانگین سطح گلیکوپروتئین P در دو گروه با و بدون پولیپ به ترتیب 87/24 ± 302/17 و 36/43 ± 224/60 بوده و اختلاف دو گروه معنیدار بود (0/001 > P). نتیجهگیری: : با توجه به بالاتر بودن سطح گلیکوپروتئین P در بیماران مبتلا به رینوسینوزیت مزمن پولیپی به نظر میرسد این شاخص میتواند در تشخیص و تعیین نوع رینوسینوزیت مزمن مفید باشد.