پهنهبندی نیتراتزدایی با تاکید بر هیدروشیمی در آبخوان شهری ایذه، شمال شرق خوزستان
نویسندگان
1 گروه زمینشناسی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2 گروه زمینشناسی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
3 گروه زمینشناسی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
4 گروه زمینشناسی معدنی و آب، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22067/jwsd.v12i1.2401-1401چکیده
آب شرب شهر ایذه در شمال شرق خوزستان، از چاههای آهکی در آبخوان کارستی نعل اسبی جنوب دشت که در ارتباط هیدروژئولوژیکی مستقیم با آبخوان آبرفتی است، تأمین میشود. به دلیل نفوذ آلودگی نیترات از آبخوان آبرفتی به آبخوان کارستی، تعیین وضعیت نیترات در آبخوان و تأثیر فرآیند نیتراتزدایی طبیعی بر روی کاهش غلظت نیترات در آن بسیار اهمیت دارد. در این پژوهش تغییرات زمانی نیترات، آمونیوم و نیتریت و تغییرات مکانی نیترات در آبخوان شهری ایذه برای تعیین سازوکار نیتراتزدایی بررسی شد. در یک دوره یکساله (آذر 1402-آبان 1403) از 9 حلقه چاه در 6 دوره، نمونهبرداری صورت گرفت. سپس نقشههای هم غلظت نیترات تهیه و همراه با تغییرات زمانی گونههای نیتروژندار، کموگراف نیترات تفسیر شده و در نهایت پهنهبندی مکانی نیتراتزدایی و ارتباط نیتراتزدایی با سایر پارامترهای هیدروژئوشیمیبا استفاده از نمودارهای ترکیبی تحلیل شدند. نتایج نشان داد با فروشویی آلایندهها از سطح و کودهای شیمیایی اعمالی به زمینهای زراعی که عمدتا در دی و بهمن ماه در منطقه ایذه انجام میشود، غلظت نیترات در آبخوان شهری ایذه از آذر 1402 تا فروردین 1403 روند افزایشی شدید داشته، ولی از فروردین تا خرداد 1403 در کل آبخوان کاهش یافته است. آب زیرزمینی در شمال شهر ایذه و در مجاورت تالاب میانگران، به دلیل آلودگی شدید با فاضلاب شهر ایذه، تحت شرایط احیایی و نیتراتزدایی شدید قرار دارند و حداقل غلظت نیترات را در بین چاههای آب معرف دارد. بر اساس نقشه پهنهبندی نیتراتزدایی، بیشترین و کمترین مقدار ثابت نرخی نیتراتزدایی به ترتیب مربوط به شمال شرق و جنوب غرب شهر ایذه میباشد.