بروز حوادث ترومبوآمبولی در بیماران مبتلا به کووید-19 بستری در بخش مراقبت‌های ویژه دو بیمارستان آموزشی در مشهد

نویسندگان

1 دستیار بیماری‌های داخلی، گروه داخلی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

2 دانشیار هماتولوژی-آنکولوژی، گروه داخلی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

3 دانشیار هماتولوژی-آنکولوژی، گروه داخلی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

4 دانشیار بیماری‌های داخلی، گروه داخلی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

5 کارشناس ارشد هماتولوژی، گروه خون‌شناسی و بانک خون، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

6 دانشیار پزشکی مولکولی، مرکز تحقیقات پاتولوژی مولکولی سرطان، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

doi
10.48305/jims.v43.i809.0275
چکیده

مقاله پژوهشیمقدمه: ترومبوآمبولی، یک عارضه‌ی شایع است که می‌تواند در بیماران بد حال رخ دهد و وضعیت آنها را پیچیده‌تر کند. احتمال بروز حوادث ترومبوآمبولی در بیماران مبتلا به کووید-19، به ویژه در بیماران بستری در بخش مراقبت‌های ویژه (ICU) بیشتر است. این مطالعه با هدف بررسی بروز حوادث ترومبوآمبولیک و ارتباط آن با ویژگی‌های بالینی- پاتولوژیک در بیماران مبتلا به کووید-19 بستری در ICUهای دو بیمارستان‌ آموزشی مشهد انجام شد.روش‌ها: این مطالعه بصورت گذشته‌نگر بر روی کلیه‌ی بیماران کووید-19، بستری در بخش‌های ICU در بازه‌ی یک‌ساله انجام گرفت. اطلاعات دموگرافیک، بالینی، آزمایشگاهی و درمانی بیماران شامل سن و جنس، سابقه‌ی ترومبوآمبولیک قبلی، بیماری زمینه‌ای، داروهای مصرفی، یافته‌های آزمایشگاهی در بدو بستری، نوع درمان آنتی‌کواگولان و وضعیت دریافت دوز پروفیلاکسی یا درمانی قبل از بروز حادثه ترومبوآمبولیک از پرونده‌ی بیماران استخراج و ثبت گردید. بیماران بر اساس وقوع حوادث ترومبوآمبولیک به دو گروه تقسیم و از نظر متغیرهای مذکور مقایسه و تحلیل شدند.یافته‌ها: تعداد 272 بیمار وارد مطالعه شدند که از این بین 15 نفر (6 درصد) دچار حوادث ترومبوآمبولیک شده بودند که شایع‌ترین نوع آن CVA با فراوانی 86/7 درصد بود. بطور کلی از نظر ویژگی‌های دموگرافیک، بالینی و آزمایشگاهی بین دو گروه تفاوت آماری معنی‌داری مشاهده نگردید.نتیجه‌گیری: بروز حوادث ترومبوآمبولی در بیماران کووید-19 بستری در ICU در محدوده‌ی گزارش‌شده سایر مطالعات بود. خطر حوادث ترومبوآمبولی در این بیماران در مقایسه با سایر بیماران بیشتر بود، که بیانگر نظارت بیشتر و اجرای اقدامات پیشگیرانه برای کاهش این خطر می‌باشد.