فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقاله پژوهشیمقدمه: بیماری مزمن کلیوی یک بیماری کاتابولیکی است، که منجربه آتروفی عضلانی می‌شود. هدف از پژوهش، مقایسه‌ی تأثیر دو نوع تمرین با شیب مثبت و شیب صفر بر بهبود آتروفی عضلانی و عملکرد کلیه موش ماده نژاد C57bl6 مبتلابه بیماری مزمن کلیوی بود.روش‌ها: تعداد ۲۴ سر موش ماده نژاد C57bl6 دوماهه با وزن 1/26 ± ۲۵ گرم تصادفی به چهار گروه: کنترل سالم، کنترل بیمار، بیمار و تمرین هوازی با شیب صفر و بیمار و تمرین هوازی با شیب مثبت تقسیم شدند. به منظورالقای بیماری کلیوی پودر آدنین 0/2 درصد میلی‌گرم بر کیلوگرم به مدت ۴ هفته به صورت خوراک دریافت کردند. گروه‌ تمرین هشت هفته تمرین تردمیل (۵ جلسه در هفته) یک گروه با شیب ۲۰ درجه و گروه دیگر با شیب صفر درجه اجرا کردند. پس از آخرین جلسه‌ی تمرین، خون‌گیری به منظور اندازه‌گیری اوریک اسید، اوره و کراتینین به روش الایزا انجام شد. بیان ژن‌های Myod,Myogenin,Myf-5 با تکنیک qPCR-Real Time اندازه‌گیری شد. برای تجزیه ‌و تحلیل آمار از آزمون ANOVA  یک طرفه و تعقیبی Tukey در سطح معنی‌داری 0/05 ≥ P استفاده شد.یافته‌ها: نتایج نشان داد، القای بیماری کلیوی، موجب افزایش معنی‌دار مقادیر اوره، اوریک اسید وکراتینین سرم نسبت به گروه کنترل سالم می‌شود (0/05 > P). از سویی در گروه تمرین با شیب مقادیر اوره، اوریک اسید و کراتینین سرم کاهش معنی‌دار وجود دارد (0/05 > P). میزان بیان Myod, Myogenin ,Myf-5 در گروه تمرین با شیب افزایش معنی‌دار داشت ( 0/05 > P).نتیجه‌گیری: تمرینات با شیب، سبب کنترل آتروفی عضلانی و بهبود دهنده‌ی مقادیر اوره، اوریک اسید و کراتینین در موش مبتلا به بیماری مزمن کلیوی می‌شود و اثر تمرین با شیب نسبت به بدون شیب بهتر می‌باشد.