بررسی قابلیت کشت گونههای مختلف آویشن (Thymus spp.) در فضایسبز
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت
2 دانشیار، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت
3 دانشجوی سابق دکتری علوم باغبانی (گیاهان زینتی)، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت
4 استادیار اصلاح وفیزیولوژی گیاهان زینتی، گروه علوم گیاهی و گیاهان دارویی، دانشکده مشگین شهر، دانشگاه محقق اردبیلی
5 دانشیار، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت
doi
10.22059/ijhs.2017.231665.1232چکیده
کاربرد گیاهان بومی و دارویی در منظر شهری، با نیاز آبی کم و نیاز به مراقبت کمتر و همچنین گونههایی با پتانسیل و ارزش زینتی بالا، در حال افزایش میباشد. در این تحقیق نیز قابلیت کشت گونههای آویشن Thymus kotschyanus، T. sepyllum، T. fedtschenkoi، T. vulgaris،T. daenensis و T. pubescence در فضای سبز طی 2 سال مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که گونههای Thymus kotschyanus، T. sepyllum و T. fedtschenkoi بیشترین پذیرش و گونههای T. pubescence و T. daenensis کمترین پذیرش را از لحاظ زیبایی در مرحله رشد رویشی و زایشی، در بین مردم داشتند. همچنین، گونه T. kotschyanus بهدلیل گلدهی زودهنگام در بهار، طول دوره گلدهی بیشتری نسبت به سایر گونهها، بهخصوص گونههای دیرگل T. sepyllum و T. daenensis داشت. بیشترین سطح پوشش، تعداد گلآذین و تعداد گل در گلآذین نیز در گونههای T. sepyllum وT. kotschyanus مشاهده شد. گونههای T. sepyllum و T. vulgaris طویلترین گلآذینها را به خود اختصاص دادند؛ ولی اندازه گلهای این گونهها خیلی کوچکتر از سایرین بود. بزرگترین گل و قطر گلآذین در گونههای T. daenensis و T. pubescence مشاهده شد. در کل، گونههای مورد مطالعه دارای صفات ارزشمند جهت معرفی به فضایسبز هستند؛ ولی گونههای T. kotschyanus و T. sepyllum، بهترتیب مناسبترین گونهها جهت معرفی بهعنوان گیاهان پوششی در فضایسبز هستند.