بررسی قابلیت کشت گونه‌های مختلف آویشن (Thymus spp.) در فضای‌سبز

نویسندگان

1 استادیار، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت

2 دانشیار، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت

3 دانشجوی سابق دکتری علوم باغبانی (گیاهان زینتی)، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت

4 استادیار اصلاح وفیزیولوژی گیاهان زینتی، گروه علوم گیاهی و گیاهان دارویی، دانشکده مشگین شهر، دانشگاه محقق اردبیلی

5 دانشیار، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت

doi
10.22059/ijhs.2017.231665.1232
چکیده

کاربرد گیاهان بومی و دارویی در منظر شهری، با نیاز آبی کم و نیاز به مراقبت کمتر و همچنین گونه­هایی با پتانسیل و ارزش زینتی بالا، در حال افزایش می­باشد. در این تحقیق نیز قابلیت کشت گونه­های آویشن Thymus kotschyanus، T. sepyllum، T. fedtschenkoi، T. vulgaris،T. daenensis  و T. pubescence  در فضای سبز طی 2 سال مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که گونه­های Thymus kotschyanus، T. sepyllum و T. fedtschenkoi بیشترین پذیرش و گونه­های T. pubescence و T. daenensis کمترین پذیرش را از لحاظ زیبایی در مرحله رشد رویشی و زایشی، در بین مردم داشتند. همچنین، گونه T. kotschyanus به­دلیل گلدهی زودهنگام در بهار، طول دوره گلدهی بیشتری نسبت به سایر گونه­ها، به‌خصوص گونه­های دیرگل T. sepyllum و T. daenensis داشت. بیشترین سطح پوشش، تعداد گل‌آذین و تعداد گل در گل­آذین نیز در گونه­های T. sepyllum وT. kotschyanus مشاهده شد. گونه‌های T. sepyllum و T. vulgaris طویل‌ترین گل­آذین­ها را به خود اختصاص دادند؛ ولی اندازه گل­های این گونه­ها خیلی کوچک­تر از سایرین بود. بزرگ‌ترین گل و قطر گل­آذین در گونه­های T. daenensis و T. pubescence مشاهده شد. در کل، گونه‌های مورد مطالعه دارای صفات ارزشمند جهت معرفی به فضای­سبز هستند؛ ولی گونه­های T. kotschyanus و T. sepyllum، به­ترتیب مناسب­ترین گونه­ها جهت معرفی به‌عنوان گیاهان پوششی در فضای­سبز هستند.