پیشبینی دلبستگی شغلی از طریق عاطفه مثبت و هوش هیجانی در ماماها و پرستاران
نویسندگان
1 کارشناس مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران.
2 استادیار گروه روانشناسی صنعتی و سازمانی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
3 کارشناس علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه پیام نور شهرکرد، شهرکرد، ایران.
4 کارشناس ارشد گروه روانشناسی صنعتی و سازمانی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
5 کارشناس ارشد گروه روانشناسی صنعتی و سازمانی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2012.70چکیده
مقدمه: در دنیای پر رقابت کنونی سازمان ها به کارکنانی نیازمندند که متعهد و متمایل به حفظ و ادامه عضویت سازمانی باشند. در این میان عاطفه مثبت و هوش هیجانی از جمله متغیرهایی هستند که با خصوصیات فردی افراد رابطه دارند و می توانند در میزان دلبستگی افراد به شغلشان مؤثر باشند. مطالعه حاضر با هدف بررسی پیشبینی دلبستگی شغلی از طریق عاطفه مثبت و هوش هیجانی روی ماماها و پرستاران انجام شد. روشکار: مطالعه حاضر از نوع همبستگی با روش نمونهگیری تصادفی خوشهای مبتنی بر هدف بر روی 83 ماما و پرستار بیمارستان های اصفهان انجام شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه دلبستگی شغلی (کانونگو، 1982)، پرسشنامه عاطفه مثبت مرتبط با شغل (فاکس و اسپکتور، 1999) و پرسشنامه هوش هیجانی مؤسسه تواناییهای بهداشتی، انسانی (2006) بود. دادهها از طریق ضریب همبستگی و تحلیل رگرسیون چندگانه توسط نرمافزار SPSS (نسخه 16) تحلیل شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافتهها: متغیر عاطفه مثبت با دلبستگی شغلی در ماماها و پرستاران رابطه مثبت و معنیداری داشت (01/0≥p) ولی بین هوش هیجانی و دلبستگی شغلی آنان رابطه معنیداری مشاهده نشد (05/0<p). نتیجهگیری: بر اساس معادله رگرسیون به دست آمده عاطفه مثبت میتواند دلبستگی شغلی را پیشبینی کند.
