بهینه‌سازی فرایند آبکاری الکترولس نیکل بر روی منسوجات بی‌بافت برای محافظت در برابر امواج الکترومغناطیسی

نویسندگان

1 دانشکده مهندسی نساجی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران، صندوق پستی 83111-84156

2 دانشکده مهندسی نساجی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران

3 پژوهشکده فناوری اطلاعات و ارتباطات، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران، صندوق پستی 83111-84156

doi
10.22034/jtst.2025.538700.1509
چکیده

امواج الکترومغناطیسی می‌تواند تهدیدی برای سلامت انسان و تجهیزات الکترونیکی باشد. در این پژوهش، پوشش‌دهی منسوجات بی‌بافت نایلون 6 با نیکل توسط آبکاری الکترولس، به دلیل یکنواختی پوشش، به عنوان یک روش مؤثر برای محافظت در برابر امواج الکترومغناطیسی بررسی می‌شود. عوامل مختلفی از جمله pH، غلظت نیکل سولفات، نسبت L:R، زمان آبکاری و ضخامت بستر بر کیفیت نهایی پوشش و میزان حفاظت در برابر امواج الکترومغناطیسی تأثیر می‌گذارند. هدف از این پژوهش بهینه‌سازی شرایط فرآیند آبکاری الکترولس نیکل بر روی بی‌بافت نایلون 6 به منظور افزایش محافظت تداخل الکترومغناطیسی (EMI) است. یافته‌ها نشان می‌دهند که با افزایش زمان لایه‌نشانی از 5/0 تا 15 دقیقه، میزان EMI بیش از 6 برابر افزایش می‌یابد و با افزایش غلظت نیکل سولفات از 60 تا g/L 70، محافظت بیش از 5 برابر کاهش می‌یابد. در تمام نمونه‌ها ساز و کار محافظت بر اساس جذب امواج است. همچنین شرایط بهینه به صورت pH حدود 8، غلظت نیکل سولفات g/L 60، نسبت L:R برابر با 80:1 و زمان نسبتاً بالای آبکاری 15 دقیقه و ضخامت بستر 5/3 میلی‌متر می‌باشد. زمان آبکاری و غلظت نیکل سولفات تأثیر زیادی بر محافظت EMI دارند، که با بهینه‌سازی شرایط، میزان محافظت EMI می‌تواند تا 14/49 دسی‌بل افزایش یابد.