تأثیر تعداد واکه بر فضای واکهای زبان فارسی در هنگام یادگیری واکههای زبان آلمانی: پیشبینی کلیدی نظریه پراکندگی سازگاریافته
نویسندگان
1 گروه زبانشناسی همگانی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 گروه زبانشناسی همگانی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
3 گروه زبان و ادبیات آلمانیدانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22059/jflr.2022.345007.961چکیده
در این مقاله اعتبار پیش بینی کلیدی نظریه پراکندگی سازگاریافته در مورد سازماندهی واکهها بررسی شده است که براساس آن، هر چه تعداد واکه در یک نظام واکهای بیشتر باشد مساحت فضای آکوستیکی جهت ایجاد تمایز ادراکی بین واکهها بزرگتر میشود؛ بدین معنی که زبانهایی که دارای تعداد واکه بیشتر هستند فضای واکهای بزرگتری را به خود اختصاص میدهند. جهت بررسی این فرضیه بسامد سازه اول و سازه دوم واکههای مشترک زبان فارسی و زبان آلمانی که توسط فارسی زبانان آلمانی آموز در بافت CV:CC و مساحت فضای واکهای زبان فارسی و زبان آلمانی که توسط آلمانی آموزان فارسی زبان در سه سطح پایه، متوسط و پیشرفته تولید میشود بررسی شده است. این تحقیق با استفاده از روش پاجت و تاباین(2005) و شاخصهای مساحتی بکر-کریستال (2010) که بین تعداد واکه و مساحت فضای واکهای با استفاده از نرم افزار R و بسته PBSmapping استفاده میکند نشان میدهد رابطه مستقیم مثبت وجود دارد و مساحت فضای واکهای در زنان در آلمانی آموزان فارسی زبان سطح پیشرفته بزرگتر است و این نظریه در این گروه تایید شد در صورتیکه در بقیه گروهها و مردان این اصل از نظریه تایید نشد.واژههای کلیدی: فضای واکهای، کشش واکهها، مساحت فضای واکهای، زبان آلمانی، زبان فارسی، نظریه پراکندگی سازگاریافته