ویژگی های روانسنجی پرسشنامه بدرفتاری روان شناختی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

2 دانشگاه فرهنگیان

3 دانشگاه فرهنگیان

4 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران

doi
10.22054/jem.2019.27009.1651
چکیده

تشخیص و ارزیابی بدرفتاری روان‌شناختی، یک فرآیند بسیار مهم و دشوار در روان‌شناسی بالینی و تربیتی است، زیرا این پدیده نتایج رفتاری و روان‌شناختی متعددی بر قربانیان دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی ویژگی‌های روانسنجی پرسشنامه بدرفتاری روان‌شناختی در ایران بود. روش پژوهش حاضر توصیفی- پیمایشی بود. در این مطالعه 300 نفر از بیماران مبتلا به اختلال افسردگی اساسی مراجعه‌کننده به درمانگاه اعصاب و روان صدیق شهرستان خرم‏آباد از آبان تا اسفند ماه سال 1393 به روش دردسترس انتخاب شدند. جمع‏آوری داده‏ها با استفاده از نمونه‌برگ جمعیت‏شناختی، مقیاس بدرفتاری روان‏شناختی (AMI-24) و مقیاس خودگزارشی کودک‌آزاری (CASRS) بود. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از تحلیل عاملی تاییدی به روش مولفه‌های اصلی استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که پرسشنامه بدرفتاری روان‌شناختی از پایایی و روایی لازم برخوردار بود. همچنین، ساختار عاملی نشان داد که 23 ماده و 5 عامل به خوبی بدرفتاری روانشناختی را ارزیابی می‌کنند. بنابراین، با توجه به این‌که پرسشنامه بدرفتاری روان‌شناختی ابزار مناسبی برای ارزیابی و اندازه‌گیری سابقه بدرفتاری روان‌شناختی در دوران کودکی است، می‏توان پیشنهاد داد که از این پرسشنامه در پژوهش‌های شیوع‌شناسی در رابطه با بدرفتاری روان‌شناختی دوران کودکی و غربالگری‌های بالینی استفاده گردد.