بررسی ارتباط هوش اجتماعی و هوش معنوی با سلامت روان در دانشجویان اتاق عمل و هوشبری دانشگاه علوم پزشکی همدان
نویسندگان
1 استادیار، مرکز تحقیقات بیماریهای مزمن (مراقبت در منزل)، پژوهشکدهی سرطان، و گروه پرستاری، دانشکدهی علوم پزشکی ملایر، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
2 کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
3 کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
doi
10.48305/jims.v43.i806.159چکیده
مقاله پژوهشی مقدمه: پرورش هوش اجتماعی و معنوی دانشجویان اتاق عمل و بیهوشی برای آمادگی در محیطهای پراسترس و حفظ سلامت روانی ضروری است. این مطالعه با هدف تعیین ارتباط هوش اجتماعی و هوش معنوی با سلامت روان در دانشجویان اتاق عمل و هوشبری دانشگاه علوم پزشکی همدان، سال 1402 انجام شد. روشها: این پژوهش یک مطالعه مقطعی است که 355 نفر از دانشجویان اتاق عمل و هوشبری به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامههای دموگرافیک، هوش معنوی عبداللهزاده، هوش اجتماعی ترومسو و سلامت روان گلدبرگ جمعآوری شد. تحلیل دادهها با روشهای آماری انجام شد. یافتهها: اکثر شرکتکنندگان دختر (53 درصد)، مجرد (92/7 درصد)، بیکار (85/9 درصد) و در ترم هشتم (41/4 درصد) بودند. بین نمرهی سلامت روان و نمرهی هوش معنوی ارتباط غیرمستقیم معنیداری وجود داشت (0/02 = P، 118/0- = r). به این معنا که کسب نمرهی پایین از پرسشنامه GHQ-28 نشاندهندهی سطح سلامت روان بالاتر است. بین نمرهی سلامت روان و نمره هوش اجتماعی ارتباط غیرمستقیم و غیرمعنیداری مشاهده شد (0/53 = P، 0/03 - = r). همچنین، بین هوش معنوی و هوش اجتماعی، ارتباط مستقیم و معنیداری وجود داشت (0/001 > P، 0/236 = r). تحلیل رگرسیون نشان داد که با افزایش یک واحد در نمرهی هوش معنوی، نمرهی سلامت روان، 4 درصد بهبود مییابد (0/09 = P). نتیجهگیری: در مطالعهی حاضر دانشجویانی که نمرهی هوش معنوی بالاتری کسب نمودند، از سطح سلامت روان بهتری برخوردار بودند. البته، با توجه به ارتباط هوش معنوی و هوش اجتماعی، افزایش هوش معنوی ممکن است به افزایش هوش اجتماعی نیز منجر شود. این یافتهها به مدیران دانشگاه و برنامهریزان آموزشی کمک میکند تا طرحهای آموزشی برای تقویت هوش معنوی دانشجویان طراحی کنند.