فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقاله پژوهشی مقدمه: آموزش بالینی، یکی از اجزاء مهم برنامه‌ریزی آموزشی دانشجویان رشته‌ی پزشکی است. بخش مهمی از آموزش بالینی در راندهای بالینی انجام می‌شود. این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی راندهای بالینی با استفاده از مدل‌های آموزش بالینی در دانشجویان رشته‌ی پزشکی اجرا شد. روش‌ها: این مطالعه‌ی نیمه تجربی به صورت تک گروهی با مشارکت 37 نفر از دانشجویان و 8 نفر از اساتید بالینی که به صورت سرشماری انتخاب شدند در بیمارستان افضلی پور دانشگاه علوم پزشکی کرمان انجام شد. چهار مدل نظارتی، نمایشی، گزارش‌دهی و تقسیم کار طراحی و مداخله‌ی آموزشی در روتیشن‌های اعصاب، غدد و نوزادان بخش اطفال اجرا شد. اثربخشی مداخله با آزمون قبل و بعد بررسی و دیدگاه مشارکت‌کنندگان با مصاحبه‌های نیمه ساختار یافته کسب گردید. داده‌های کمی با استفاده از آزمون‌های Wilcoxon، Mann-Whitney و Kruskal-Wallis و داده‌های کیفی با استفاده از روش تحلیل محتوایی از نوع قراردادی انجام شد. یافته‌ها: اختلاف معنی‌دار از نظر آماری بین نمرات قبل (9/08 ± 74/4) و بعد از مداخله (9/01 ± 87/2) وجود داشت (4/135- = Z، 0/0001 > P) (با اندازه‌ی اثر تقریباً بزرگ 0/48 = ‌r). یافته‌های کیفی مزیت های روش جدید آموزش (11 طبقه)، معایب روش جدید (4 طبقه) و فاکتورهای تأثیرگذار در اجرای مدل‌های آموزشی (4 طبقه) را مشخص ساخت. نتیجه‌گیری: روش جدید آموزش با شکل‌دهی گروه‌های کوچک می‌تواند منجر به یادگیری از همتا، تقویت مهارت کار تیمی، توسعه مهارت‌های یادگیری خود محور، ایجاد انگیزه و رغبت، یادگیری عمیق و نسبتاً پایدار و تقویت تفکر و استدلال بالینی شود.