تأثیر تزریق موضعی انسولین بر پیامدهای ترمیم زخم برش محل سزارین در بیماران باردار دیابتی: یک کارآزمایی بالینی تصادفی
نویسندگان
1 استادیار، گروه جراحی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 استادیار، گروه زنان و زایمان، دانشکدهی پزشکی، بیمارستان الزهرا، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشیار، گروه زنان و زایمان، دانشکدهی پزشکی، بیمارستان الزهرا، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 استادیار، مرکز تحقیقات بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.
5 استادیار، گروه زنان و زایمان، دانشکدهی پزشکی، بیمارستان الزهرا، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.48305/jims.v43.i806.0178چکیده
مقاله پژوهشی مقدمه: دیابت یک مشکل شایع در دوران بارداری است که با مکانیسمهای مختلفی باعث تأخیر در بهبود زخم و عوارض زخم میشود. با توجه به اثرات ثابت شده آنابولیز انسولین در کاهش عوارض دیابت و تسریع در بهبود زخمها و اهمیت بهبود نتایج بارداری در مادران دیابتی در این کار آزمایی بالینی تأثیر تزریق موضعی انسولین در بهبود زخم و نتایج نهایی حاصل از کاهش مورتالیتی و موربیدیتی برای اولین بار در ایران بررسی شده است. روشها: 400 بیمار باردار مبتلا به دیابت حاملگی یا دیابت نوع دو که در بارداری تحت درمان با انسولین قرار گرفته بودند بدون هیچ گونه عارضهای تحت سزارین قرار گرفتند و در دو گروه مساوی به صورت تصادفی انتخاب شدند. گروه مداخله انسولین را در اطراف برش محل سزارین دریافت کردند. پیامدهای مورد بررسی عبارت بودند از: عفونت محل جراحی، باز شدن زخم، و فاشییت نکروزان که با معاینهی بالینی خروج چرک از محل عمل یا سلولیت و آزمایشهای مبنی التهاب و عفونت ارزیابی شدند. یافتهها: اطلاعات دموگرافیک و پایه در هر دو گروه یکسان بود. مقایسهی گروه مداخله با گروه شاهد نشان داد که میزان سلولیت محل جراحی، خروج چرک، بازشدگی زخم و فاسییت نکروزان بین گروهها تفاوت معنیداری نداشت. هیپوگلیسمی یا باز شدن جدار نیازمند ترمیم در هیچ یک از گروهها مشاهده نشد. نتیجهگیری: تجویز انسولین رگولار به صورت موضعی در اطراف برش سزارین بیماران باردار دیابتی تأثیری در کاهش عوارض زخم نداشته است.
