فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به‌دلیل طبیعت اشتعال‌پذیر منسوجات سلولزی و صدمات غیرقابل جبران ناشی از آن بهبود مقاومت حرارتی کالاهای سلولزی امری ضروری می‌نماید. یکی از شیوه‌های شناخته شده‌ای که منجر به بهبود مقاومت حرارتی کالاهای سلولزی می‌شوند، استفاده از ترکیبات نیتروژن‌دار هستند. بر‌این‌اساس، در این پژوهش برای افزایش مقاومت حرارتی کالای سلولزی ویسکوز از نانوساختار دندریمر پلی‌آمیدو‌آمین حاوی گروه‌های نیتروژن (PAMAM-NH2) به‌همراه اتصال‌دهنده سیتریک اسید (CA) استفاده شده است. نتایج طیف‌سنجی‌های FTIR و ATR-FTIR تشکیل پیوندهای استری (-COO-) و آمیدی (-CONH-) شکل‌گرفته مابین گروه‌های عاملی ویسکوز، سیتریک اسید و نانوساختار دندریمر را تأیید می‌کنند. همچنین، تصاویر SEM همراه با آنالیز EDS حضور دندریمرها بر روی کالای ویسکوز اصلاح شده را نشان می‌دهند. افزایش مقاومت حرارتی و تأخیر در انتشار شعله نیز توسط آنالیزهای حرارتی شناخته شده TGA، DSC، LOI و تست عمودی سوختن تأیید شده است. نتایج نشان می‌دهد که حداقل میزان اکسیژن (LOI) مورد نیاز برای اشتعال‌پذیری ویسکوز خام از 2/18% به مقادیر 5/23% و 1/25% به‌ترتیب برای ویسکوز اصلاح شده با دندریمر نسل دوم و چهارم افزایش یافته است. علاوه‌بر‌این، نتایج وزن‌سنجی گرمایی (TGA) بیانگر آنست که میزان باقیمانده نهایی ویسکوز خام از 4/0% به 3/27% (ویسکوز اصلاح شده با دندریمر نسل دوم) و 4/29% (ویسکوز اصلاح شده با دندریمر نسل چهارم) تغییر یافته که منجر به سریع‌تر شدن اختناق حرارتی می‌شود. نتایج ارزیابی خصوصیات فیزیکی نیز حاکی از آنست که میزان چروک‌پذیری، شاخص زردی، نیروی پارگی و طول خمش ویسکوز اصلاح شده در مقایسه با نمونه شاهد افزایش و در مقابل، میزان سفیدی و جذب رطوبت کاهش یافته است.