بررسی کیفیت زندگی و عوامل موثر بر آن در بیماران مبتلا به سکته مغزی در ایران: مرور سیستماتیک و متاآنالیز

نویسندگان

1 گروه مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، دانشکده‌ی مدیریت و اطلاع‌رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران

2 دانشجوی کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران

3 استادیار، گروه مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، دانشکده‌ی مدیریت و اطلاع‌رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران

4 دانشجوی کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران

5 گروه علوم کتابداری و اطلاع‌رسانی پزشکی، مرکز تحقیقات فناوری اطلاعات سلامت، کمیته‌ی تحقیقات دانشجویی، دانشکده‌ی مدیریت و علوم اطلاعات پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.48305/jims.v43.i803.0184
چکیده

مقاله پژوهشیمقدمه: سکته‌ی مغزی، دومین عامل مرگ و میر و یکی از عوامل اصلی ناتوانی در جهان می‌باشد. هدف از مطالعه‌ی‌ حاضر، بررسی کیفیت زندگی و عوامل مؤثر بر آن در بیماران مبتلا به سکته‌ی مغزی در ایران با استفاده از مرور سیستماتیک و متاآنالیز می‌باشد.روش‌ها: در مطالعه‌ی حاضر با استفاده از روش مرور نظام‌مند، مقالات مرتبط با کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سکته‌ی مغزی در ایران با استفاده از پایگاه‌های داده‌ای داخلی و بین‌المللی ISI, PubMed, Scopus, SID, Medlib, Magiran بدون محدودیت زمانی استخراج شدند. بعد از استخراج و ارزیابی کیفیت مقالات بر اساس چک‌لیست استروب، اطلاعات مربوط به مقالات در جداول تطبیقی وارد شدند. جهت بررسی ناهگونی مطالعات از index I2 و Cochrane's Q test استفاده شد. تحلیل‌ها با استفاده از نرم‌افزار Comprehensive meta-analysis انجام شد.یافته‌ها: با توجه به معیارهای ورود و خروج از مطالعات، 19 مطالعه در تحلیل نهایی وارد شدند. یافته‌های حاصل از مطالعه‌ی مروری حاضر نشان داد، از 19 مطالعه‌ی مورد بررسی، بیشترین میانگین کل نمره‌ی کیفیت زندگی بیماران 26/191 بود و بیشترین میانگین مربوط به بعد سلامت جسمانی (87/5) بوده است. نتایج متاآنالیز با استفاده از مدل اثرات تصادفی نشان داد که میانگین نمره‌ی کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به سکته‌ی مغزی در ایران با فاصله‌ی اطمینان 95 درصد، 90/4 می‌باشد.نتیجه‌گیری: کیفیت زندگی بیماران سکته‌ی مغزی با عواملی همچون اقدامات توانبخشی، افزایش درآمد، حمایت اجتماعی، متأهل بودن، آموزش الکترونیکی، اقدامات توانبخشی، مصرف سرتالین و تمرینات ذهنی و تحصیلات، رابطه‌ی مثبت و با عواملی از قبیل افسردگی، ترس از زمین خوردن و فشارخون بالا، رابطه‌ی منفی دارد. بنابراین ضمن توجه به اهمیت این عوامل، آموزش و مراقبت پیگیر این بیماران مورد تأکید می‌باشد.