بررسی فراوانی اینتگرون 1، 2 و تشکیل بیوفیلم در جدایه‌های بالینی سودوموناس آئروژینوزا شهر تهران

نویسندگان

1 استاد، گروه میکروبیولوژی، مرکز تحقیقات آزمایشگاهی مرجع سلامت ایران، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری گروه میکروبیولوژی، دانشکده‌ی علوم و فناوری زیستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

3 دانشیار، گروه میکروبیولوژی، دانشکده‌ی علوم و فناوری زیستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

doi
10.48305/jims.v43.i805.0125
چکیده

مقدمه: سودوموناس آئروژینوزا، یکی از باکتری‌های مهم در ایجاد طیف گسترده‌ای از عفونت‌ها می‌باشد.گسترش شیوع مقاومت آنتی‌بیوتیک در میان آنها نگران‌کننده بوده و اینتگرون‌ها در کنار تشکیل بیوفیلم از عوامل مهم افزایش بروز مقاومت آنتی‌بیوتیک در آنها هستند. در مطالعه‌ی حاضر، فراوانی اینتگرون‌های کلاس 1، 2 و تشکیل بیوفیلم در بین جدایه‌های بالینی سودوموناس آئروژینوزا در شهر تهران بررسی گردید. روش‌ها: در این مطالعه، 100 ایزوله بالینی سودوموناس آئروژینوزا جداسازی شد. نمونه‌ها از نظر کشت میکروبی و بیوشیمیایی بررسی و تأیید مولکولی با PCR برای ژن‌های OprL انجام و حضور اینتگرون‌های کلاس 1 و 2 بررسی شد. یافته‌ها: شیوع اینتگرون کلاس 1 و 2 به ترتیب 47 و 8 درصد بود. اینتگرون 1 و 2 بطور معنی‌داری در بیوفیلم شدید و متوسط بیشتر از موارد ضعیف بودند (05/0 > P). از 33 نمونه با بیوفیلم قوی 9/90 درصد نمونه‌ها دارای ژن اینتگرون 1 بودند. نتایج نشان داد که ژن اینتگرون 1 بطور معنی‌داری در نمونه‌های با مقاومت دارویی چندگانه (Multiple drug resistance) MDR بیشتر از نمونه‌های فاقد MDR بود (05/0 > P). نتیجه‌گیری: ارتباط بین تشکیل بیوفیلم و حضور اینتگرون‌ها نشان‌دهندهی‌ نقش این عوامل در ایجاد مقاومت آنتی‌بیوتیکی بوده و حضور اینتگرون‌های 1 و 2 در سویه‌های بالینی می‌تواند ریسک انتقال ژن‌های مقاومت دارویی را افزایش دهد.