کنش سیاسی دانشجویان و تأثیر محرومیت نسبی بر آن
نویسندگان
1 استادیار جامعهشناسی، گروه مطالعات اجتماعی پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی و عضو انجمن جامعهشناسی آموزش و پرورش
doi
چکیده
در این مقاله کنشهای سیاسی اعتراضی دانشجویان از دیدگاه جامعهشناختی و رابطه آن با محرومیت نسبی از دیدگاه روانشناختی مورد بررسی میانرشتهای قرار گرفته است. در این پژوهش از روش تحقیق کمی و کیفی و تکنیکهای پیمایشی، مصاحبهای و مطالعه اسنادی استفاده شده است. جامعه آماری در روش کمی، دانشجویان دانشگاههای تهران در سال 1389 و در مصاحبه، دانشجویان معترض سیاسی که حکم دریافت کردهاند، هستند. نتایج نشاندهنده پتانسیل بالای کنشهای سیاسی اعتراضی (متغیر جامعهشناختی) و احساس محرومیت نسبی (متغیر روانشناختی) در پاسخدهندگان است و رابطه این دو متغیر نیز معنادار است. این پژوهش در سال 1389، در اوج اعتراضات سیاسی، در بین قشر معترض اجتماعی (دانشجویان) و در شهر تهران که بالاترین نرخ اعتراضها را داشت، انجام شده است. بنابراین نتایج بهدستآمده مربوط به دورهای بحرانی بوده و قابلتعمیم به شرایط امروزی و سایر اقشار اجتماعی و شهرها نیست
