بررسی واژه های هندی و گجراتی موجود در پنج فصل نخست شکند گمانیک ویچار
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی زبانهای باستانی ایران-پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی-تهران-ایران
2 استادیار گروه ادبیات فارسی دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران
doi
10.22059/jflr.2022.341869.949چکیده
در این پژوهش واژههایی که در پنج فصل نخست شکند گمانیک ویچار توسط پازندنویس از زبان هندی و گجراتی در متنِ پازند آورده شده است، به همراه صورت پازند، پهلوی، برگردان فارسی واژهها، ریشهشناسی و صورت باستانی آنها مورد بررسی قرار میگیرد. کتاب شکند گمانیک ویچار را نویسندۀ آن که مَردانفرُوخا پسر هُرمِزددات نام دارد، پس از سفر به هندوستان تألیف کرده است و چون با سفر به هندوستان با زبان گجراتی پارسی آشنایی پیدا کرده و پازندنویسِ متنِ کتاب نیز از پارسیان هند بوده است، به همین سبب واژههایی از زبان هندی و گجراتی در تمام فصلهای این کتاب آمده است. نویسندگان این مقاله که آشنایی کامل با زبان هندی و گجراتی دارند، همۀ این واژهها را در زبان هندی و گجراتی یافته و مورد مطالعه قرار داده اند. در این پژوهش مشخص گردید که نویسندۀ کتاب و پازندنویس چون زبانشان گجراتی پارسی بوده است، برای بسیاری از واژهها صورت هندی و گجراتی پارسی را به کار بردهاند و همۀ واژههای هندی و گجراتی خالص که در پنج فصل نخست وجود داشت مورد بررسی قرار گرفت و صورتهای آوانویسی نیز چون به صورت آوانویسی هندی با خط اوستایی آورده شده است، مورد بررسی قرار گرفت و برای هر واژه مقولۀ دستوری و جنسی که آن واژه در زبان هندی و گجراتی (مذکر، مؤنث، خنثی) دارد، آورده شد و در مورد هر واژه به صورت جداگانه یادداشتهایی ارائه گردید. این مقاله حاصل کشفی است که برای نخستین بار در جهان توسط نویسندۀ مسئولِ آن صورت گرفته است.