عاملهای مؤثر بر موفقیت ریزپیوند ex vitro در گیاه لیموترش (Citrus aurantifolia) بهمنظور نجات شاخسارههای بدون ریشه
نویسندگان
1 دانشیار، پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیستفناوری، تهران
2 استادیار، مؤسسۀ تحقیقات گیاهپزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران
3 استادیار، پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیستفناوری، تهران
4 دانشجوی سابق دکتری، پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیستفناوری، تهران
5 استادیار، دانشکدۀ فناوریهای نوین دانشگاه شهید بهشتی، تهران
6 دانشیار، دانشکدۀ فناوریهای نوین دانشگاه شهید بهشتی، تهران
7 دانشیار پژوهشکدۀ بیوتکنولوژی کشاورزی ایران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج
doi
10.22059/ijhs.2017.224416.1162چکیده
در این تحقیق، پیوند ex vitro، برای نجات شاخسارههای بدون ریشۀ ناشی از کشت بافت و انتقال ژن لیموترش (Citrus aurantifolia L.)، انجام و تأثیر عاملهای مختلفی مانند نوع و اندازۀ پیوندک، نوع پیوند، شرایط نگهداری گیاهچههای پیوندی و استفاده از محیط کشت غذایی در اطراف محل پیوند، بررسی شد. نتایج نشان داد، بهترین بازدهی با استفاده از روش متداول پارافیلم پیچی، در شرایط محیطی کنترلشده و با اندازههای پیوندک بزرگتر و چوبیتر به دست میآید. تزریق محلول غذایی در محل پیوندک، در میزان موفقیت پیوند، تفاوت معنیداری با شاهد نشان نداد. ولی کاربرد محیط غذایی MS آگاردار در محل پیوند، در مقایسه با پارافیلم پیچی، موفقیت ریزپیوندی ex vitro را بالا برد و نشان داد، میتواند بهعنوان نگهدارندۀ پیوندک روی پایه، محافظ رطوبت پیوندک و تأمینکنندۀ مواد غذایی آن، در روزهای اولیه عمل کرده و در سازگاری تدریجی پیوندک به محیط in vivo کمک کند.
