پاسخ‌های رشدی و تنظیم یونی Agrostis stolonifera L. به ترینگزاپک اتیل در تنش شوری

نویسندگان

1 دانشجوی سابق دکتری، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

2 دانشیار، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

3 استاد، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

4 دانشیار، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

doi
10.22059/ijhs.2017.224415.1163
چکیده

تنظیم‌کننده‌های رشد گیاهی در شرایط تنش­زا می­توانند سبب بهبود رشد گیاه شوند. در این آزمایش میزان رشد، قند محلول، پرولین، تجمع یون­های سدیم و پتاسیم تحت تأثیر کاربرد ترینگزاپک اتیل در تیمارهای مختلف شوری بررسی شد. تیمارها شامل چهار سطح شوری شاهد، 5، 10 و 15 دسی زیمنس بر متر با استفاده از کلرید سدیم و تیمارهای ترینگزاپک اتیل در چهار سطح 0، 60، 120 و 240 میلی­گرم در 100 مترمربع بود که سه مرتبه و هر 14 روز یک‌بار اعمال شد. شوری باعث افزایش معنی­داری در میزان قندهای محلول، پرولین، غلظت یون سدیم و نسبت سدیم به پتاسیم ریشه و اندام‌های هوایی، غلظت یون پتاسیم اندام‌های هوایی شد ولی موجب کاهش میزان غلظت یون پتاسیم ریشه، عمق توسعۀ ریشه و محتوای نسبی آب شد. همچنین، محلول­پاشی ترینگزاپک اتیل موجب افزایش محتوای نسبی آب برگ، توسعۀ ریشه، قند محلول، پرولین، غلظت یون سدیم و پتاسیم و نسبت سدیم به پتاسیم در ریشه و اندام‌های هوایی شد. بنابر نتایج مشخص شد، در شرایط شوری تجمع میزان بالاتر یون پتاسیم در اندام‌های هوایی و کاهش انتقال یون سدیم از ریشه به اندام‌های هوایی می­تواند یک سازوکار مهم چمن آگروستیس برای تنظیم یونی و افزایش مقاومت به شرایط شوری باشد.