دانش بومشناختی سنتی: مروری بر مطالعات جهانی
نویسندگان
1 گروه علوم طبیعی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران
doi
10.22067/jwsd.v11i3.2404-1324چکیده
دانش بومشناختی سنتی، دانش مردمان بومی در طول نسلها زندگی و تجربه در محیطی خاص و جنبهای جدا نشدنی از میراث زیست-فرهنگی جوامع بومی است. این پژوهش با استفاده از روش اسنادی، نقش دانش بومی در مدیریت پایدار منابع طبیعی را بررسی و دلالتهایی از جهان ارائه کرده است. دانش بومشناختی سنتی، پیشینهای به درازای تاریخ حیات مردمان بومی دارد که تصور ظالمانه و استثمارگرانه از منابع طبیعی و برتری انسان بر طبیعت و فرودست پنداشتن آن را نفی میکند و بر نگهبانی از طبیعت، انتخاب سبک زندگی هماهنگ با طبیعت و احترام و قدرشناسی از آن تاکید دارد. علاوهبراین، تبادل مداوم مواهب بین انسان و عالم ورای انسان، نیکداری طبیعت و نگاه بوممحورانه به آن از ویژگیهای ذاتی مردمان بومی هستند که راهحلهای جایگزینی را برای گریز از بحرانهای محیطزیستی کنونی که بیشتر زاده نگاه انسانمحورانه و توسعهگرایانه بشر به منابع طبیعی و محیطزیست هستند، فراهم میکنند.
