مقایسهی تأثیر هموفیلتراسیون با دو روش جدید و رایج و ترکیب دو روش حین بایپاس قلبی- ریوی در جراحی پیوند عروق کرونر بر روی عملکرد کلیه
نویسندگان
1 کارشناس پرستای، پرفیوژنیست، بیمارستان چمران، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 کارشناس ارشد تکنولوژی گردش خون، پرفیوژنیست، بیمارستان چمران، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد تکنولوژی گردش خون، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 استادیار، گروه جراحی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
5 دانشیار، گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده بهداشت مرکز تحقیقات بیماریهای عفونی و گرمسیری، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
6 دانشیار، گروه جراحی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.48305/jims.v43.i804.0087چکیده
مقاله پژوهشی مقدمه: روشهای مورد استفاده در جراحی عروق کرونر اگرچه در حیطهی پزشکی جایگاه درمانی ویژهای دارد اما سایر اندامهای بدن همچون کلیهها را نیز متأثر میکند. بنابراین، هدف این مطالعه، مقایسهی تأثیر هموفیلتراسیون با دو روش جدید و رایج و ترکیب دو روش حین بایپاس قلبی- ریوی در جراحی پیوند عروق کرونر بر روی عملکرد کلیه میباشد. روشها: مطالعهی حاضر یک کار آزمایی بالینی تصادفی سه بازویی دوسوکور با روش نمونهگیری آسان و در دسترس بر روی 60 بیمار تحت بایپاس قلبی ریوی در اتاق عمل قلب باز بیمارستان چمران اصفهان میباشد. سه روش مداخله شامل هموفیلتراسیون رایج، اصلاح شده و ترکیب دو روش بود. دادهها در سطح معنیداری 5 درصد لحاظ شد. یافتهها: میانگین (انحراف معیار) کراتینین سرم در بیماران گروه مداخله به روش رایج در 24 ساعت اول پس از جراحی (0/20 ± 1/15) در مقایسه با میانگین این مقدار قبل از جراحی (0/10 ± 1/02) افزایش داشته است. در تغییرات شاخصهای عملکرد کلیوی میان هیچ یک از سه گروه مداخله (هموفیلتراسیون به روش رایج، هموفیلتراسیون به روش جدید/ تعدیل شده، ترکیب دو روش مذکور) هیج تفاوت معنیداری وجود نداشته است (0/05 < P). نتیجهگیری: تغییر روش هموفیلتراسیون، تأثیری بر عملکرد کلیه نداشت. ترکیب دو روش رایج و جدید و روش جدید به تنهایی در کاهش حجم درناژ 24 ساعته در مقایسه با روش رایج مؤثرتر بوده است.
