توسعه یک مدل ریاضی جهت بهینه سازی تابع خروجی تولید در سیستم های ساخت و تولید پویا در راستای برنامه ریزی منطقه ای و توسعه پایدار
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مهندسی صنایع، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.
2 استاد، گروه مهندسی صنایع، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران.
3 استادیار، گروه مهندسی صنایع، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22034/jgeoq.2024.319667.3465چکیده
با توجه به اهمیت مسائل سیستمهای ساخت و تولید در کسب و کارهای نوین، در سالهای اخیر مجلات و محققان زیادی، پژوهشهای خود را معطوف به این حوزه نموده اند. ساخت و تولید به عنوان یک الگوی نوظهور است که در آن منابع تولیدی بصورت سخت افزار(جابجایی مواد، تجهیزات، ابزارها و ماشین آلات، کامپیوتر)، نرم افزار(طراحی به کمک کامپیوتر، تولید به کمک کامپیوتر) و قابلیتهای تولیدی (قابلیتهای طراحی، تولید، نگهداری تعمیرات، مدیریت، شبیه سازی، بهینه سازی) مجازی شده و در تمام چرخه ساخت و تولید در دسترس کاربران قرار میگیرد و اجازه استفاده ی مشترک از سیستمهای تولیدی و منابع تولید شده در سطح جهانی را میدهد. ساخت و تولید بر مبنای فناوریهای جدید، راه حلی است که کاربران را قادر میسازد درخواستهای خود را در لایههای مختلف با زمانبندی بهینه دریافت نمایند. لذا، هدف اصلی این پژوهش، ارائه یک مدل ریاضی جهت بهینه سازی تابع خروجی تولید در سیستم های ساخت و تولید پویا میباشد. برای این منظور محقق ابتداء به مطالعه جامع و کاملی از ادبیات تحقیق پرداخته و پس از جمع آوری اطلاعات به انتخاب و توسعه مدل اولیه اقدام گردید و در فاز دوم تحقیق، ابتداء با اخذ اطلاعات آماری و دادهها از جامعه آماری مربوطه، به ساختن مدل اصلی و تست اولیه آن اقدام شد. از آن جا که مسئله بهینه سازی تابع خروجی تولید در سیستم های ساخت و تولید پویا، جزو دسته NP-hard قرار میگیرد یعنی برای اینگونه از مسایل راه حل سریع و قابل انجام در زمان معقول پیدا نشده است از الگوریتم ژنتیک و کلونی مورچگان در نرم افزار متلب استفاده شد و از طریق ابزارها و روشهای حل و تجزیه و تحلیل آنها، به سوالات تحقیق حاضر پاسخ مناسب نزدیک بهینه داده شد.