بررسی علائم بالینی پایدار بعد از ۶ ماه در بیماران مبتلا به کووید با سابقهی بستری در مرکز درمانی شهدای کارگر یزد در سالهای 1399- 1400
نویسندگان
1 استادیار، گروه بیماریهای داخلی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یزد، یزد، ایران
2 دستیار تخصصی بیماریهای داخلی، گروه بیماریهای داخلی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی فسا، فسا، ایران
3 دانشآموختهی پزشکی عمومی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یزد، یزد، ایران
doi
10.48305/jims.v43.i801.0001چکیده
مقاله پژوهشی مقدمه: مطالعه با هدف تعیین علائم پایدار بعد از ۶ ماه در بیماران مبتلا به کووید با سابقهی بستری در مرکز شهدای کارگر یزد در سالهای ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۰ انجام شد. روشها: مطالعهی توصیفی- تحلیلی بر روی 283 نفر از مبتلایان که در سالهای 1399 تا 1400، با PCR مثبت به بیمارستان شهدای کارگر مراجعه نموده بودند و ۶ ماه از بیماری آنها گذشته بود، انجام شد. یافتهها: تعداد 134 نفر زن و 149 نفر مرد بودهاند و میانگین سن آنها 50/96 بود. شایعترین علائم پایدار بعد از ترخیص، تنگی نفس، ضعف و خستگی، سرفه و احساس اضطراب و استرس و ریزش مو بود. ریزش مو و خلق افسرده در گروه سنی بالاتر، بیشتر بود. ضعف و خستگی، درد مفاصل و ریزش مو در زنها بیشتر مشاهده شد. تنگی نفس و کاهش اشتهای بیمارانی که بیماری اولیه شدیدتری داشتند، بیشتر بود. ضعف و خستگی و ریزش مو در بیمارانی که مدت بیشتری بستری بودند، بیشتر بود. رابطهی هیچ کدام از علائم با دیابت، معنیدار نبود. احتمال پایدار ماندن تنگی نفس، کاهش اشتها و مشکلات خواب در بیماران دارای فشارخون بیشتر بود. تنگی نفس و سرفه در بیمارانی که مشکلات تنفسی داشتند، بیشتر نشان داد. مشکلات خواب، احساس اضطراب و خلق افسرده در افرادی که بیماریهای اعصاب و روان داشتند بیشتر بود. نتیجهگیری: تعداد قابلتوجهی از بیماران دچار علائم پایدار پس از کووید بودند که گستردگی بسیاری داشت و بهغیراز ریزش مو، سایر علائم با گذشت زمان، کاهش یافت. عوامل مؤثر پس از 6 ماه، متفاوت بود، اما جنسیت زن، سن، مدت بستری، نوع بستری و بیماریهای زمینهای مانند فشارخون بالا، تنفسی و اعصاب از فاکتورهای اصلی در پایداری آن بود. درنتیجه، در مورد کووید طولانی، تحقیقات بیشتری موردنیاز است.