بررسی فراوانی نشانهی حواسپرتی و ارتباط آن با نشانههای افسردگی، اضطراب، بیشفعالی بزرگسالان و اختلال تجزیهای در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی مشهد
نویسندگان
1 استادیار، مرکز تحقیقات روانپزشکی و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
2 استادیار، مرکز تحقیقات روانپزشکی و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
3 استادیار، مرکز تحقیقات روانپزشکی و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
4 استادیار، مرکز تحقیقات روانپزشکی و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
5 دانشیار، مرکز تحقیقات روانپزشکی و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
6 استادیار، مرکز تحقیقات روانپزشکی و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.48305/jims.v43.i801.0010چکیده
مقاله پژوهشی مقدمه: حواسپرتی، نشانهای شایع در دانشجویان است که میتواند نشانگر اختلال روانشناختی پنهان باشد. هدف از این مطالعه، تعیین فراوانی و ارتباط نشانههای اختلالات روانشناختی با حواس پرتی بود. روشها: این مطالعهی مقطعی، بر روی 371 دانشجوی دانشگاه علوم پزشکی مشهد انجام شد. ابزار جمعآوری داده شامل چکلیست اطلاعات دموگرافیک، پرسشنامهی مقیاس خودگزارشی اختلال بیشفعالی و کم توجهی بزرگسالان (ASRS-v1.1)، افسردگی بک (BDI-II)، سنجش اضطراب بک (Beck's anxiety inventory) BAI و مقیاس تجارب تجزیهای (DES II) و سنجش خودگزارشی حواس پرتی بود. یافتهها: بیش از نیمی از شرکتکنندگان (52/6 درصد) زن و میانگین سنی شرکتکنندگان 24/18سال بود. شیوع حواس پرتی، علایم ADHD بزرگسالان و نشانههای اضطراب به ترتیب 58/5، 2/10 و 56/1 درصدبود. شیوع اضطراب خفیف، متوسط و شدید به ترتیب 36/7، 11/6 و 56/3 درصد و فراوانی افسردگی خفیف، متوسط و شدید به ترتیب 34، 14/8 و 7/5 درصد بود. فراوانی نشانه حواس پرتی در مردان (67 درصد) بیشتر از زنان (50 درصد) بود (0/001 = P)، اما فراوانی نشانههای اضطراب و افسردگی در زنان (به ترتیب 56 و 63 درصد) بیشتر از مردان (به ترتیب 55 و 48 درصد) بود (به ترتیب 0/005 = P و 0/002 = P). ارتباط معناداری بین حواسپرتی و (Attention deficit hyperactivity disorder) ADHD بزرگسالان (0/001 > P)، اضطراب (0/001 > P) و افسردگی (0/001 > P) وجود داشت. نتیجهگیری: حواسپرتی در دانشجویان شیوع قابل توجهی داشته و با نشانههای اختلالات افسردگی، اضطراب، ADHD بزرگسالان در ارتباط بود. به علت فراوانی کم علایم تجزیهای (4 نفر) مطالعات بیشتری برای بررسی ارتباط بین حواسپرتی و اختلالات تجزیهای نیاز است.