تأثیر هدایت‌ الکتریکی محلول غذایی بر رشد و نمو گل رز شاخه بریدۀ رقم ’دولسویتا‘ در نظام آبکشت

نویسندگان

1 استاد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج

2 استاد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج

3 دانشجوی سابق دکتری، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج

4 دانشیار، گروه خاکشناسی دانشکدۀ کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس

doi
10.22059/ijhs.2018.213687.1062
چکیده

تولید گل رز تابعی از صفات ژنتیکی و ویژگی­های محیطی از جمله کمیت و کیفیت آب آبیاری است. با توجه به محدودیت دسترسی به منابع آب با کیفیت در اغلب دشت­های کشور، در این پژوهش تأثیر هدایت الکتریکی آب آبیاری ناشی از افزایش غلظت سدیم­کلراید بر عملکرد کمی و کیفی گل رز رقم دولسویتا در نظام آبکشت (هیدروپونیک) بررسی شد. تیمارهای آزمایشی شامل محلول غذایی با چهار سطح هدایت الکتریکی 6/1، 8/1، 0/2 و 2/2 دسی­زیمنس بر متر، به ترتیب 18/3، 57/4، 69/5 و 87/6 میلی­مولار سدیم و 58/1، 71/2، 76/3 و 11/5 میلی­مولار کلراید، داشت. نتایج نشان داد، در صورت تنظیم بهینۀ غلظت و نسبت یون‌ها در فرمول محلول غذایی، تیمارهای آزمایشی نه‌تنها بر عملکرد کمی و کیفی گل رز رقم دولسویتا تأثیر معنی­داری ندارند، بلکه با افزایش هدایت الکتریکی سنگ‌گیری گلبرگ­ها مقداری بهبود می‌یابد. به‌رغم اعمال 40 درصد کسر آبشویی، هدایت ­الکتریکی زهاب گلدان­ها به‌تدریج افزایش یافت. همچنین با افزایش غلظت یون­های سدیم و کلراید، تنها غلظت کلراید در بافت برگ­ها به‌طور معنی­داری افزایش یافت. درمجموع نتایج این پژوهش نشان داد، با بهینه‌سازی فرمول محلول غذایی، گل رز رقم دولسویتا تغییر در هدایت الکتریکی محلول غذایی در بازۀ 6/1 تا 2/2 دسی­زیمنس بر متر (ناشی از افزایش سدیم کلراید) را بدون کاهش در عملکرد و یا کیفیت تحمل می‌کند.