بررسی ارتباط طول مدت خواب و مصرف داروهای خوابآور با پوسیدگی دندان در افراد مبتلا به افسردگی در جمعیت کوهورت آذر
نویسندگان
1 دانشیار تغذیه، مرکز تحقیقات بیماریهای گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران
2 دندانپزشک عمومی، دانشکدهی دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران
3 استادیار سلامت دهان و دندانپزشکی اجتماعی، گروه سلامت دهان و دندانپزشکی اجتماعی، دانشکدهی دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران
doi
10.48305/jims.v42.i800.1223چکیده
مقاله پژوهشی مقدمه: با توجه به اینکه طول مدت خواب، عامل خطر برای بیماریهای مختلف شناخته شده است و به دلیل شیوع بالای افسردگی در جامعه و ارتباط آن با اختلال خواب، هدف مطالعهی حاضر، تحلیل ارتباط بین طول مدت خواب و مصرف داروهای خوابآور با وضعیت دندانی در افراد مبتلا به افسردگی در جمعیت کوهورت آذر میباشد. روشها: مطالعهی کوهورت آذر از سال 1393 در شهرستان شبستر واقع در استان آذربایجان شرقی بین 15006 بزرگسال 35 الی 70 سال آغاز شد. مطالعهی مقطعی- تحلیلی حاضر در سال 1402، بر اساس تحلیل دادههای جمعآوری شده در مرحلهی پایهی مطالعه کوهورت آذر در مورد طول مدت خواب و مصرف داروهای خوابآور و میزان پوسیدگی دندان بر اساس شاخص (Decayed, Missing And Filled Teeth) DMFT انجام شد. معیار ورود، دادههای افراد دارای افسردگی از جمعیت کوهورت آذر و معیار خروج، افراد دارای بیدندانی کامل و دادههای ناقص بود. تحلیل رگرسیون با تعدیل اثر متغیرهای مخدوشکننده انجام شد. یافتهها: 1369 نفر وارد آنالیز شدند. دندانهای کشیده شده، بیشترین قسمت از DMFT را به خود اختصاص داد. نتایج رگرسیون نشان داد که ارتباط معنیداری بین شاخص پوسیدگی DMFT و طول مدت خواب و مصرف داروهای خوابآور در افراد افسرده وجود ندارد. نتیجهگیری: شیوع بالای دندانهای کشیده شده در شرکتکنندگان، نشان داد که برنامههای ارتقاء سلامت دهان در بزرگسالان، ضروری میباشد.