بهبود جذب عناصر غذایی، شاخص‌های رشد و عملکرد دو تودۀ خیار بومی آذربایجان شرقی از طریق پایه‌های پیوندی

نویسندگان

1 دانشیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز

2 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز

3 دانشیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز

doi
10.22059/ijhs.2017.222915.1147
چکیده

به‌منظور بررسی تأثیر پیوند خیار روی پایه­های­ تجاری­ کدو آزمایشی در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی شامل هشت تیمار با سه تکرار به‌صورت مزرعه­ای در ایستگاه تحقیقاتی دانشکدۀ کشاورزی دانشگاه تبریز در سال 1394 انجام شد. دو توده خیار بومی آذربایجان شرقی ( به ترتیب باسمنج و گونی) و یک رقم تجاری (ماهان) روی دو پایۀ تجاری کدو (به ترتیب شینتوزا و روت­پاور) پیوند شدند. تیمارهای آزمایش شامل ترکیب­های پیوندی باسمنج/ شینتوزا، باسمنج/ روت­پاور، گونی/ شینتوزا، گونی/ روت­پاور و ماهان/ روت­پاور و خیارهای بدون پیوندی باسمنج، گونی و ماهان بودند. گیاهان با استفاده از روش نیمانیم تک‌لپه‌ای پیوند شدند. نتایج نشان داد، پایه­ها تأثیر معنی­دار مثبتی روی شاخص‌های رویشی شامل سطح برگ، شاخص سبزینه (­کلروفیل)، طول ساقه، وزن خشک اندام‌های هوایی، شمار میوه و عملکرد میوه در تک بوته داشتند. بیشترین غلظت نیتروژن برگ در ترکیب پیوندی ماهان/ روت­پاور  و کمترین آن در خیار باسمنج مشاهده شد. بیشترین غلظت پتاسیم و فسفر اندام‌های هوایی در ترکیب پیوندی ماهان/ روت­پاور و کمترین غلظت پتاسیم و فسفر اندام‌های هوایی در خیار باسمنج مشاهده شد. بیشترین غلظت نیترات برگ در خیار باسمنج و کمترین در ترکیب پیوندی ماهان/ روت­پاور دیده شد. بیشترین غلظت ساکارز برگ  و قند کل برگ در ترکیب پیوندی ماهان/ روت­پاور مشاهده شد. در ترکیب­های پیوندی تأثیر پایه­ها روی غلظت نیتروژن، فسفر و پتاسیم اندام‌های هوایی و شاخص­های عملکرد در بیشتر صفات همسان بود. پایه­های شینتوزا و روت­پاور به دلیل افزایش غلظت نیتروژن، فسفر و پتاسیم اندام‌های هوایی موجب بهبود عملکرد و شاخص­های رشد شدند.