فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقاله پژوهشی مقدمه: درمان جراحی اصلاح ژنیکوماستی در مردان، ترکیبی از لیپوساکشن و اکسزیژن جراحی می‌باشد. مطالعه‌ی حاضر با هدف مقایسه‌ی پیامدها بعد از استفاده از چند تکنیک عمل جراحی و لیپوساکشن در بیماران با سابقه‌ی ژنیکوماستی انجام گرفت. روش‌ها: در یک مطالعه‌ی توصیفی- تحلیلی از نوع مقطعی، داده‌های موجود در پرونده‌ی 92 بیمار در کلینیک جراحی پلاستیک اصفهان که تحت اعمال جراحی اصلاح ژنیکو ماستی به تنهایی یا همراه با لیپوساکشن قرار گرفته بودند، از نظر گرید ژنیکوماستی، نوع تکنیک عمل جراحی (Webster و Lolande و LeJour و Inverted- T excision)، عوارض، نمره‌ی اسکار زخم در فواصل زمانی یک ماه تا 12 ماه بعد از عمل، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: 5 (5/4 درصد) نفر از بیماران در گرید A II، 42 (7/45 درصد) نفر در گرید B II و 45 (48/9 درصد) نفر در گرید III تحت عمل جراحی قرار گرفته بودند. شایع‌ترین تکنیک جراحی بکار رفته در بیماران گریدهای A II و B II، تکنیک Webster و در گرید III، تکنیک Lolande (درموگلاندولار) بوده است. بیشترین عوارض بعد از عمل شامل: بشقابی شدن سینه‌ها، پاراستزی و بی‌حسی نیپل و عود ژنیکوماستی بودند که بیشتر متعاقب استفاده از تکنیک Webster و در گروه بیماران مبتلا به گرید III ژنیکوماستی، رخ داده بود. بیمارانی که با تکنیبک LeJour عمل شده بودند، بالاترین نمره‌ی اسکار و بیمارانی که یا تکنیک Lolande، عمل شده بودند، کمترین نمره‌ی اسکار را نشان دادند. نتیجه‌گیری: در بین تکنیک‌های جراحی اصلاح ژنیکوماستی، استفاده از تکنیک Lolande (درموگلاندولار) کمترین میزان رخداد عوارض و نمره‌ی اسکار بعد از عمل را به همراه داشت.