تأثیر سیلیکات پتاسیم بر ویژگی‌های رشدی، فیزیولوژی و بیوشیمیایی شمعدانی معطر (Pelargonium graveolens) در شرایط تنش شوری

نویسندگان

1 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه لرستان

2 دانشیار، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه لرستان

doi
10.22059/ijhs.2018.210950.1040
چکیده

این پژوهش به‌منظور بررسی تأثیر سیلیکات پتاسیم بر واکنش گیاه شمعدانی معطر به تنش شوری در سال 1393 انجام شد. آزمایش به‌صورت گلدانی، آبکشتی (هیدروپونیک) درون ماسه و بر پایۀ فاکتوریل در قالب طرح کامل تصادفی شامل چهار واحد آزمایشی و هر واحد شامل 9 ترکیب تیماری و درمجموع 36 گلدان انجام شد. عامل‌ها شامل شوری ناشی از کلرید‌سدیم با ایجاد سه سطح هدایت الکتریکی 8/1 (ناشی از محلول غذایی به‌عنوان شاهد، بدون کلرید سدیم)، 4 و 6 دسی‌زیمنس ‌بر ‌متر و کاربرد هفتگی سیلیکات پتاسیم در سه سطح 0، 5/0 و 1 میلی‌مولار بود. نتایج نشان دادند، با افزایش شوری، فراسنجه (پارامتر)های رشد گیاه، میزان اسانس، محتوای نسبی آب و فعالیت آنزیم‌های کاتالاز و پراکسیداز کاهش یافت درحالی‌که میزان مالون‌دی‌آلدئید، نشت الکترولیت‌ها و میزان پرولین افزایش یافتند. سیلیکات پتاسیم در بهبود رشد و ویژگی‌های بیوشیمیایی گیاه در شرایط شوری مؤثر بود. همچنین با افزایش سطح شوری میزان سدیم افزایش پیدا کرد و میزان پتاسیم کاهش یافت و کاربرد سیلیکات پتاسیم باعث کاهش سدیم و افزایش پتاسیم  در اندام‌های هوایی گیاه شد. در بیشتر ویژگی‌ها از جمله سطح برگ، وزن تر و خشک گیاه کاربرد سیلیکات پتاسیم با غلظت 1 میلی‌مولار عملکردی همانند به شاهد را نشان داد. به‌طورکلی نتایج نشان داد، افزایش شوری باعث تشدید تنش شده و کاربرد هفتگی سیلیکات پتاسیم به‌ویژه با غلظت 1 میلی‌مولار باعث کاهش تأثیر تنش شد.