شیوههای تدریس معلمان و باورهای آنها در مورد بهکارگیری فناوری در آموزش زبان دوم: مطالعه موردی زبان انگلیسی بهعنوان زبان خارجی در ایران
نویسندگان
1 دانشگاه شهید بهشتی
2 دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22059/jflr.2021.329359.879چکیده
بهکارگیری فناوری های آموزشی در یادگیری و تدریس زبان دوم در حال حاضر بسیار گسترده شده است و بسیاری از محققان تلاش کردهاند تا دیدگاههای مختلف در مورد این موضوع را بررسی کنند. علیرغم تلاشهای گسترده تحقیقاتی، مسائل مهمی مانند رابطه بین سبک های تدریس معلمان و باورهای آنها درمورد بهکارگیری فناوری در آموزش زبان دوم نادیده گرفته شده است. این مطالعه به بررسی سبک تدریس 90 معلم ایرانی زبان انگلیسی و باورهای آنها در مورد آموزش زبان انگلیسی به کمک فناوری میپردازد. به این منظور یک روش ترکیبی با ادغام دو پرسشنامه و یک مصاحبه، به کار گرفته شد. نتایج حاصل از پرسشنامهها نشان داد که معلمان ایرانی زبان انگلیسی سبک تدریس معلم محور را ترجیح میدهند و نگرش مثبتی به کاربرد فناوری در آموزش زبان انگلیسی دارند. آزمونهای همبستگی پیرسون همچنین نشان داد که بین سبکهای آموزشی معلمان و باورهای آنها در مورد بهکارگیری فناوری در آموزش زبان انگلیسی، رابطه معناداری وجود دارد. بر اساس نتیجه مصاحبه ها، اکثر مصاحبه شوندگان باورهای مثبتی نسبت به بهکارگیری فناوری داشتند، بنابراین نتایج به دست آمده از مرحله اولیه مطالعه (پرسشنامه) تأیید شد. این یافتهها ارتباط بین سبکهای تدریس معلمان و باورهای آنها در مورد بهکارگیری فناوری در آموزش زبان انگلیسی را برجسته میکند.
