بازنگری به مبحث زبان و فرهنگ در آموزش زبان انگلیسی
نویسندگان
1 استاد گروه آلمانی دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، آمریکا
2 دانش آموخته مدرسۀ عالی آموزش، دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، آمریکا
doi
10.22059/jflr.2021.327576.869چکیده
طی ده سال گذشته، بحث بر سر دوگانۀ بومی/جهانی در مورد نقش و ارزش زبان انگلیسی بهعنوان یک زبان خارجی عمیقتر شدهاست. انگارههای پیشنهاد شده برای بهبود توانش ارتباط بینفرهنگی و فرافرهنگی در پژوهشهای زبانشناسی کاربردی (بهعنوان مثال، بایرام ۱۹۹۷، کرامش 2010) که در این ژورنال نیز توسط کرامش (2013) به آنها اشاره شده، جهت پیشرفت مهارت ارتباطی زبانآموزان انگلیسی بهکار رفتهاند، اما آیا این انگارهها توانایی زبانآموزان برای درک رابطۀ میان «خود » و «دیگری » را ورای مرزهای فرهنگی بیشتر کردهاند؟ در این دنیایی که روزبهروز بیشتر به سمت جهانیشدن پیش میرود، «فرهنگ» بیش از همیشه در حال محو شدن است؛ بنابراین، این مقاله مزایای استفاده از رویکرد میانگفتاری بهجای رویکرد بینفرهنگی را جهت آموزش توانش ارتباط به زبان انگلیسی مورد بررسی قرار میدهد. این مقاله به بحث در مورد امکان اینکه زبانآموزان انگلیسی بتوانند در عین وفاداری به میراث فرهنگی خود، از طریق چندین سیستم گفتاری (اسکالن و همکاران 2012) وارد مکالمه شوند میپردازد. این مقاله به بحث در مورد امکان اینکه زبانآموزان انگلیسی بتوانند در عین وفاداری به میراث فرهنگی خود، از طریق چندین سیستم گفتاری (اسکالن و همکاران 2012) وارد مکالمه شوند میپردازد. این مقاله به بحث در مورد امکان اینکه زبانآموزان انگلیسی بتوانند در عین وفاداری به میراث فرهنگی خود، از طریق چندین سیستم گفتاری (اسکالن و همکاران 2012) وارد مکالمه شوند میپردازد.