فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

همانگونه که درنتیجه تحولات سیاسی در ایران تماس نزدیک فارسی با زبان‌های عربی، ترکی، فرانسوی و انگلیسی صدها لغات را بدین زبان وارد ساخت ، زبان اردو و زبان فارسی هندی نیز رنگی از زبان‌های محلی هندوستان را به­خودگرفته است. بیشتر این واژه­ها شامل اسامی خاص و کلمات مربوط به‌مراسم و اعیاد و فرهنگ­وتمدن خاص هندوستان است که اکثرا هیچ­گونه ارتباط معنوی و لغوی با زبان­فارسی­ایرانی نداشته­است‌، به­ویژه در برخی از منظومه‌ها و دیوان­ شاعران سند و دکن این تأثیر و تأثر حتی بین برخی از شاعران ایرانی که در آغاز سلطنت اسلامی در شمال هندوستان‌؛ همچون "ابولفرج رونی" و "مسعودسعدسلمان" به‌سرمی­بردند از راه نفوذ زبان‌های محلی هند کاملا مشهود است. از آنجایی­که زبان فارسی ایرانی در سرزمین و وطن دوم خود هندوستان بیش از هشتصد سال حاکم بود، ادبیات هند تابع فرهنگ ایرانی قرارگرفت. آنگونه که  شاعران وقت، گاهی به­جای کاربرد گل‌های محلی سرزمین خود همچون کنول"نیلوفر"چمپا"گل سفید و زرد و خوشبو"به‌سنبل و نسترن فارسی و به­جای قهرمانان جنگی خود همچون "بهیم و ارجن" به‌رستم و سهراب بسنده می­کردند، اما برخی از واژهای فارسی که در این سرزمین به­کار­برده­می­شود از طرفی به­علت نفوذ زبان‌های­محلی و فرهنگ­های خاص هر منطقه و از طرفی به‌علت رواج و گستردگی سبک هندی، به­عنوان یک مکتب فکری تازه، ترکیبات و اصطلاحات و کنایات و تعبیرات و مفاهیم پیچیده­ای را پدید آورده است که از زبان فارسی ایرانی در سطح معنوی و فرهنگی واژه‌ها فاصله بسیاری ­گرفته­است. از طرفی، گاهی دانسته و یا نا دانسته، دخل و تصرفات و دگرگونی و فساد  در به‌کار‌گیری  تلمیحات فارسی در زبان  و ادبیات اردو دیده می‌شود که در این پژوهش، به‌تحلیل و بررسی اختلاف فرهنگی و فساد واژگان و مصادر افعال و تلمیحات فارسی  در زبان و ادبیات اردو پرداخته ­شده‌است.