تأثیر تمرینات شبه ایزومتریک برون‌گرا و مقاومتی سنتی بر میزان سرمی هورمون‌های استروئیدی در مردان غیر فعال

نویسندگان

1 آزمایشگاه مورفولوژی، مکانیک و عملکرد عضلانی، گروه طب فیزیکی و توانبخشی، پردیس پزشکی دانشگاه کلرادو-آنشوتز، آرورا، کلرادو، ایالات متحده آمریکا

2 دانشکده‌ی علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه ایران

3 دانشکده‌ی علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه ایران

4 دانشکده‌ی علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه ایران

doi
10.48305/jims.v42.i791.1009
چکیده

مقاله پژوهشیمقدمه: یکی از روش‌های تمرین مقاومتی جدید، تمرین شبه- ایزومتریک برون‌گرا (Eccentric Quasi-isometric) EQI است. مطالعه‌ی حاضر، اولین مطالعه‌ای است که اثربخشی بلند‌مدت تمرینات EQI در مقایسه با تمرینات مقاومتی سنتی بر هورمون‌های استروئیدی را در مردان غیرفعال بررسی می‌کند.روش‌ها: تعداد 36 مرد جوان غیرفعال به‌صورت داوطلبانه انتخاب و به‌طور تصادفی به سه گروه تمرین EQI، تمرین مقاومتی سنتی و شاهد تقسیم شدند. گروه مقاومتی سنتی و EQI به مدت شش هفته و سه جلسه در هر هفته، برنامه‌ی تمرینی را با شدت 60 تا 85 درصد یک تکرار بیشینه انجام دادند. 48 ساعت قبل از اولین جلسه و 48 ساعت بعد آخرین جلسه، خونگیری در حالت ناشتا انجام شد. هورمون‌های استروئیدی به روش الایزا اندازه‌گیری شدند. برای تحلیل داده‌ها از آزمون ANOVA ترکیبی دو راهه و آزمون تعقبی LSD استفاده شد.یافته‌ها: نتایج تعامل زمان در گروه نشان داد که میزان گلوبولین متصل به هورمون جنسی (0/002 = P)، دهیدرواپی آندروسترون (0/003 = P)، دهیدرواپی آندروسترو سلفاته (003/0 = P) تفاوت معنی‌داری داشتند. نتایج بین‌گروهی نشان داد که هر دو گروه تمرینی EQI و سنتی باعث افزایش هورمون‌های استروئیدی نسبت به گروه شاهد شدند (0/05 P ≤)، ولی بین دو گروه تفاوت معنی‌داری وجود نداشت (0/005 P >). هر دو گروه تمرین افزایش معنی‌داری در هورمون‌های استروئیدی نسبت به پیش‌آزمون داشتند (0/05 P ≤).نتیجه‌گیری: یافته‌های مطالعه‌ی حاضر نشان داد که هر دو تمرین مقاومتی EQI و سنتی، می‌تواند باعث بهبود هورمون‌های استروئیدی گردد، اما بین دو نوع تمرین مقاومتی تفاوتی وجود نداشت. بنابراین، با توجه به اصل تنوع تمرینی، تمرین EQI می‌تواند جایگزین مناسبی برای تمرینات مقاومتی سنتی گردد.