مقایسه وضعیت سندرم پیش قاعدگی و دیسمنوره اولیه در دانشجویان فعال و غیر فعال ورزشی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران.
3 استادیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران.
4 دانشیار گروه زنان و زایمان، دانشکده پزشکی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران.
doi
10.22038/ijogi.2012.5705چکیده
مقدمه: سندرم پیش از قاعدگی و دیسمنوره از شایعترین اختلالات قاعدگی دختران جوان است که غیبت کوتاه مدت از مدرسه، دانشگاه یا محل کار را به دنبال دارد. با توجه با اینکه مطالعات محدود با نتایج متناقض در این زمینه انجام شده، مطالعه حاضر با هدف مقایسه سندرم پیش از قاعدگی و دیسمنوره اولیه در دانشجویان فعال و غیر فعال انجام شد. روشکار: این مطالعه توصیفی- مقایسه ای در سال 1390 با انتخاب 80 دانشجوی دختر (40 نفر فعال، 40 نفر غیر فعال) با دامنه سنی 18 تا 25 سال از میان 1700 دانشجو، انجام گرفت. گروه فعال افرادی بودند که حداقل به مدت یک سال، سه جلسه در هفته فعالیت ورزشی منظم داشته؛ و افراد گروه غیرفعال عضو هیچ تیم ورزشی نبوده و یا فعالیت ورزشی منظمی نداشتند. گردآوری دادهها با استفاده از پرسشنامه سنجش علائم سندرم پیش از قاعدگی و دیسمنوره اولیه و تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از آزمون های آماری تی مستقل و کای دو انجام شد. مقادیر p کمتر از 0/05 معنی دار در نظر گرفته شد. یافتهها: در رابطه با علائم سندرم پیش قاعدگی از نتایج مطالعه حاضر نشان داد که دانشجویان فعال، علائم جسمی (p<0/001)، رفتاری (p<0/001) و روانی (p<0/001)، کمتری نسبت به گروه غیر فعال داشتند. شدت درد نیز در دانشجویان فعال نسبت به غیر فعال کمتر بود (p<0/001). نتیجهگیری: فراوانی سندرم پیش از قاعدگی و دیسمنوره اولیه در دانشجویان غیر فعـال ب یشـتر از دانشـجو یان فعـال است. لذا فعالیت بدنی مستمر می تواند تأثیری مثبت بر سندرم پیش از قاعدگی و دیسمنوره اولیه داشته باشد
