معرفی کاربردهای تکنیک چرخه عمر در ارزیابی سامانه های توزیع آب

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم و مهندسی آب - سازه‌‏های آبی ، گروه مهندسی آب، دانشکده فناوری کشاورزی (ابوریحان)، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 دانشیار، گروه مهندسی آب، دانشکده فناوری کشاورزی (ابوریحان)، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 دانشیار، گروه مهندسی آب، دانشکده فناوری کشاورزی (ابوریحان)، دانشگاه تهران، تهران، ایران

4 استاد گروه مهندسی و مدیریت آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

doi
10.22067/jwsd.v10i2.2301-1206
چکیده

نسل ما با چالش‌‏های دلهره‏‌آوری که تحت تأثیر فعالیت‏‌های انسانی ایجاد شده مانند تغییر شرایط جوی و فشار رو به افزایش بر محیط‌‏زیست روبه‏‌رو است. با تأمل بر این شرایط محیط‌‏زیستی و ارتباط آن‏ها با چالش‌‏های اجتماعی و اقتصادی، برای رسیدن به هدف توسعه پایدار سازمان ملل، به ابزارهای جامع و قوی برای کمک به تصمیم‏‌گیری برای شناسایی راه‏‌حل‏‌هایی که به بهترین شکل از توسعه پایدار پشتیبانی می‌‏کنند، نیاز است. تصمیمات باید یک چشم‌‏انداز سیستمی داشته باشند و چرخه عمر و کلیه تأثیرات مربوط به آن را در نظر بگیرند. ارزیابی چرخه عمر(LCA) ابزاری است که این خصوصیات را دارد. در این مطالعه، ابتدا روش‌‏شناسی ارزیابی چرخه عمر معرفی و سپس با مرور مقالات، چند کاربرد این روش در سامانه‌‏های توزیع آب بررسی می‏‌شود. بررسی پژوهش‌‏های پیشین نشان داد جایگزینی انتقال ثقلی آب با پمپاژ کردن آن، می‏‌تواند 64 تا 81 درصد باعث کاهش انتشار گازهای گلخانه‏‌ای شود. همچنین انتخاب جنس و قطر مناسب برای لوله‌‏های شبکه توزیع آب که کاهش نشت از شبکه را در پی خواهد داشت، موجب افزایش طول عمر شبکه و تا 75 درصد صرفه‌‏جویی در هزینه‌‏ها خواهد شد. در نهایت بازیافت شبکه پس از عمر مفید، اثرات محیط‏‏زیستی  مثبت قابل توجهی دارد و می‌‏تواند پتانسیل مسمومیت انسان و آلودگی منابع طبیعی را 60 تا 88 درصد کاهش دهد.