معرفی کاربردهای تکنیک چرخه عمر در ارزیابی سامانه های توزیع آب
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم و مهندسی آب - سازههای آبی ، گروه مهندسی آب، دانشکده فناوری کشاورزی (ابوریحان)، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه مهندسی آب، دانشکده فناوری کشاورزی (ابوریحان)، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشیار، گروه مهندسی آب، دانشکده فناوری کشاورزی (ابوریحان)، دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 استاد گروه مهندسی و مدیریت آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
doi
10.22067/jwsd.v10i2.2301-1206چکیده
نسل ما با چالشهای دلهرهآوری که تحت تأثیر فعالیتهای انسانی ایجاد شده مانند تغییر شرایط جوی و فشار رو به افزایش بر محیطزیست روبهرو است. با تأمل بر این شرایط محیطزیستی و ارتباط آنها با چالشهای اجتماعی و اقتصادی، برای رسیدن به هدف توسعه پایدار سازمان ملل، به ابزارهای جامع و قوی برای کمک به تصمیمگیری برای شناسایی راهحلهایی که به بهترین شکل از توسعه پایدار پشتیبانی میکنند، نیاز است. تصمیمات باید یک چشمانداز سیستمی داشته باشند و چرخه عمر و کلیه تأثیرات مربوط به آن را در نظر بگیرند. ارزیابی چرخه عمر(LCA) ابزاری است که این خصوصیات را دارد. در این مطالعه، ابتدا روششناسی ارزیابی چرخه عمر معرفی و سپس با مرور مقالات، چند کاربرد این روش در سامانههای توزیع آب بررسی میشود. بررسی پژوهشهای پیشین نشان داد جایگزینی انتقال ثقلی آب با پمپاژ کردن آن، میتواند 64 تا 81 درصد باعث کاهش انتشار گازهای گلخانهای شود. همچنین انتخاب جنس و قطر مناسب برای لولههای شبکه توزیع آب که کاهش نشت از شبکه را در پی خواهد داشت، موجب افزایش طول عمر شبکه و تا 75 درصد صرفهجویی در هزینهها خواهد شد. در نهایت بازیافت شبکه پس از عمر مفید، اثرات محیطزیستی مثبت قابل توجهی دارد و میتواند پتانسیل مسمومیت انسان و آلودگی منابع طبیعی را 60 تا 88 درصد کاهش دهد.